
Op PARKIES van 3 juli ontmoette ik Inga Scharley, die in 1971 leerlinge van me werd. Zij zat toen in 2WA (nu zou dit de vijfdes zijn met 7u wiskunde). Ze werd kinesiste (in De Strandjutter). Ze is de moeder van oud-leerling 1999 Mitch De Geest.
INGA SCHARLEY, RNS/KA/Maerlant-oud-lle 1972, schrijft:

Park De Craene is dit jaar ook weer de stek voor de druk bezochte Parkies-optredens. Woensdag 3 juli beet Barbara Dex de spits af met een heuse ballade aan de countrywereld. Toen ik het liedje van Lynn Anderson “I never promised you a rose garden” hoorde, werd ik teruggekatapulteerd naar het schooljaar 1970-1971 in de toen Rijksnormaalschool met Gemengd Atheneum (nu Maerlant-atheneum) Blankenberge. De grote studiezaal was toen het toneel van een heuse staking. 14 dagen hebben alle leerlingen van de school lessen geweigerd en de dagen doorgebracht met allerlei ludieke opdrachten waaronder de verkiezing van een ‘Miss en Mister Staking’ en er werd veel gekaart. Dit liedje dat nu door de boxen klinkt was toen de hit bij uitstek en vulde meermaals per dag de grote zaal. O ja, waarvoor wij lesweigeraars waren, weet ik niet meer zo zeker, maar ik denk dat er sprake was van de afschaffing van de lerarenopleiding in onze school. Het protest werd dan ook georganiseerd door de PP’ers, studenten van de normaalafdeling.


Ik vermoedde dat Philippe Vermoortele veel meer wist over die scholierenstaking en stuurde hem Inga Scharleys tekst. Hij is regent Nederlands-Engels-moraal, was actief in de toeristische sector, en was voorzitter van Basket Blankenberge. Zijn beide dochters, Valerie en Julie, zijn Maerlant-oud-leerlingen (2004 en 2008).

PHILIPPE VERMOORTELE, RNS/KA/Maerlant-oud-lle 1973, schrijft:
Vreemd dat deze staking nu via Inga en Parkies weer opduikt: ik praatte er nog over met Jon Misselyn en Arlette Verleye tijdens het gala-diner van Maerlant in het Casino…
Het is meer dan 50 jaar geleden, maar in mijn herinnering vond dit plaats in het schooljaar 72-73. De directe aanleiding tot de protesten was het plan van minister Paul Van Den Boeynants (VDB) om de legerdienst verplicht in te voeren voor alle (mannelijke) studenten onmiddellijk na het hoger middelbaar. Dat betekende dat men dus de legerdienst zou moeten uitvoeren vooraleer hogere studies te kunnen aanvatten.
Pedagogisch een slecht idee, maar het kaderde ietwat in de sfeer van toen met mei 68, Vietnam, de Koude Oorlog, de repressie door rijkswacht en BOB en de politiek die grip probeerde te krijgen op het studentenprotest en de drang naar vrijheid ervan.
Op een zekere dag kwamen wij op school toe en vernamen we dat er in Brugge een staking gestart was. Uit solidariteit beslisten wij daar spontaan aan mee te doen.
Jon en ik (blijkbaar werden wij aangezien voor de organisatoren) werden daarna ontboden in het bureau van directeur Roger Descamps. Hij wou dat, indien er gestaakt werd, alle scholieren de school moesten verlaten. Wij hadden (om tal van redenen, hij voerde een hard beleid tegen alles wat alternatief was) evenwel nog een eitje te pellen met deze directeur en beslisten daar en toen (geïnspireerd door de studentenprotesten in de US en de sit-ins) om de school te bezetten. Ik zie nog de verbazing en ontzetting op zijn gezicht. Het epicentrum werd daardoor de studiezaal waar alle scholieren bijeenkwamen. Inga herinnert zich het kaarten en de muziek, maar er werd ook een forum geboden aan eenieder die het woord wou voeren. Berichten en info die we verkregen via andere scholen of de pers werden er voorgelezen en besproken. Wij namen ook de aanwezigheidslijsten van de lln. ernstig: we wilden dat iedereen present was en zo een statement zou maken. Ik herinner mij dat Frits Standaert, allicht uit sympathie, in de studiezaal kwam zitten. Ook Etienne Dereu trouwens, die mij nadien kwam zeggen dat ik Herbert Marcuse moest lezen.
In dezelfde weken namen wij deel aan een scholierenbetoging in Oostende trouwens.
Ook werd er op school een debat georganiseerd, waar ik als woordvoerder van de scholieren werd aangeduid en iemand van het leger of het kabinet van de minister.
Ik weet niet of ik daar een onvergetelijke indruk heb nagelaten, haha.
Ik kan op die periode alleen maar vol ongeloof terugkijken ! Hoe wij daar, compleet onvoorbereid en ietwat groen achter de oren, een schoolbezetting hebben kunnen doen slagen met zoveel leerlingen. En dat de ouders er zich ook niet mee moeiden, vind ik achteraf bekeken merkwaardig. Wat het lerarenkorps ervan dacht, dat wisten wij zelfs niet. Het was een mengeling van jeugdige branie, idealisme, rebellie en naïviteit.
Op de 100-dagenviering erna kwamen wij trouwens allemaal in een soort legeruniform aandraven.
En vooral: het wetsvoorstel VDB werd nooit goedgekeurd.
Het protest tegen de afschaffing van de Normaalschool in Blankenberge dan. Dat protest werd begrijpelijkerwijze aangestuurd vanuit de directie zelf, maar stond volgens mij los van deze schoolbezetting.




aardrijkskundeleraar Etienne Dereu