Vanmorgen, 13 juni, praatte ik met enkele Maerlant-leerkrachten over de fietstocht en het diner in Cabo. Zij allen prezen beide, ook wel teambuildende activiteiten. Voor Silke Beckers en Fien Parmentier, l.o.-leraressen, die alles organiseerden, hadden ze lof. De volksspelen in de  Oostkerkse Knotwilg vonden ze leuk.

Over het diner in Cabo hoorde ik dat het lekker was.

Negentiende-eeuwse priester-dichter Guido Gezelle zou het vreemde woord DINER vermeden hebben. Hij was een purist, die oude Vlaamse woorden (zoals die bij Maerlant) niet verloren wou laten gaan.

DINEREN werd bij hem NOENEN. Een DINER werd ETINGE, een eigen vinding.

Op de menukaart  van CABO lees ik bijna alles in het Nederlands, behalve à la carte en crazy Monday.

Nog enkele Gezelliaanse eettermen: ‘koninklijke kruimbottekens = bouchées à la reine. ‘Wellen’ = zieden, koken. ‘Ate’ = spijs…en dit woord haalde hij bij Maerlant.