VENSTER 59 van de CANON VAN VLAANDEREN: GOESTING. In het AN gebruikt men ZIN of TREK. Venster 59 gaat ook over Jan Frans Willems, vader van de Vlaamse Beweging en voorstander van één standaardtaal voor zowel Vlaanderen als Nederland

Het voorlaatste venster  (nr. 59)van de Vlaamse Canon heeft GOESTING als titel en handelt over dat woord, maar ook over standaardtaal, over het 19de-eeuwse Woordenboek der Nederlandsche taal van De Vries en Te Winkel en over het ABN (= Algemeen Beschaafd Nederlands)-offensief. De naam van Jan Frans Willems wordt genoemd, die van Jan Baptist David niet, en dit vind ik jammer.

GOESTING werd in de Va n Dale van 1976 ‘Zuidnederlands’ genoemd, in die van 2022 BE (Belgisch). Ik vind dit niet juist, want dit woord gebruikt men zeker niet in mijn West-Vlaams. Daar hoort men GOESTE. Ik vermijd het gebruik van GOESTING, dat vooral Brabants is en gebruik TREK of ZIN, behalve als ik dialect spreek, dan heb ik GOESTE voe te rustn. Ik vermijd evenzeer PLEZANT, dat men in West-Vlaanderen niet gebruikt. Ik zeg in het dialect ‘Geestig’ en in het AN LEUK.

Jan Baptist  David werd op 25 januari 1801 geboren te Lier. Jan Frans Willems in 1793 in Boechout.

In 1836 richtten beiden samen de “Maatschappij ter bevordering der Nederduytsche Tael- en Letterkunde.

David werd in 1823 priester. Hij ios leraar geweest in het Koninklijk Atheneum Antwerpen en in het Klein Seminarie in Mechelen.

Hij bekleedde daarna de leerstoel ‘Vaderlandsche Geschiedenis K.U.Leuven en zetten zich in voor de Nederlandse literatuur

Rond die tijd moet, de op 11 maart 1793 in Boechout geboren Jan Frans Willems, in Lier een opleiding hebben gekregen. Hij zal Jan Baptist David toen wel niet ontmoet hebben, maar dat is in ieder geval nadien in Antwerpen gebeurd.

J. F. Willems trok in 1809 naar Antwerpen om daar te werken als notarisklerk. In 1815 werd hij adjunct-stadsarchivaris en eind 1821 werd hij ontvanger van de registratie. Het was in die periode dat J. B. David als apothekersgast in Antwerpen werkte. De omgang met de “orangist,” J. F. Willems, lag ten grondslag aan zijn Vlaamse bewustwording en de liefde voor zijn moedertaal.

Op zijn negentiende trok J. B. David naar het seminarie van Mechelen. In 1823 werd hij tot priester gewijd in Lier. Hij werd leraar aan het Koninklijk Atheneum van Antwerpen en nadien aan het Klein Seminarie in Mechelen. Vanaf 1834 bekleedde hij de leerstoel Vaderlandsche geschiedenis aan de K. U. Leuven. Daar zette hij zich in om de Vlaamse letterkunde te bevorderen.

Jan Frans Willems overleed in 1846. Het Willemsfonds werd in 1851 gesticht.

In 1853 verscheen zijn “Nederduitsche Spraekkunst”, o.a. door Hugo Verriest, de latere leraar van Albrecht Rodenbach, werd gebruikt.

Kanunnik David was een poos lid van het Willemsfonds, maar hij zegde zijn lidmaatschap op omdat het Willemsfonds was uitgegroeid tot een anti-klerikale Vlaamsgezinde organisatie.

David werkte mee aan het  Groot Woordenboek der Nederlandsche Taal met de Vries en te Winkel. Hij stierf in 1866.

In 1875 werd het naar hem genoemde Davidsfonds opgericht.

In 1851 werd het Willemsfonds opgericht, naar J.F. Willems genoemd.

Willems noemt men de vader van de Vlaamse Beweging. David werd zeker door hem beïnvloed.