

Een proclamatie van leerlingen van de 6des en 7des heeft een luisterrijke omkadering nodig.
Die kwam dit jaar o.a. van Maxim Sabbe (piano) en Gilles Meuleman, gitaar leerlingen van 6TSP . Zij speeldenMia (Gorki) en Maggot Brain (Funcadelic) en Solas (Jamie Duffie)
Indiana Bruwiere (6LMT), Jitske Gordon (6SW) en Vince Moeyaert (6TSP) hielden de leerlingentoespraak.
Hieronder kan men hun toespraak lezen:
Toespraak leerlingen proclamatie 2023
Indiana: Ik weet nog goed dat we hier 6 jaar geleden ook stonden. Toen nog onwetend over wat het middelbaar ons zou brengen. En nu, na 6 jaren die voorbij zijn gevlogen, staan we hier weer klaar om een nieuw hoofdstuk te beginnen in ons leven en tegelijkertijd afscheid te nemen van dit prachtige kapittel. Maar voor we dat doen gaan we eerst nog terugblikken op wat voor een avontuur het wel was.
Vince: Sommigen van ons zijn hier al praktisch hun hele leven… sinds het 1e kleuterklasje bij juffrouw Danielle, anderen zijn hier nog maar sinds enkele jaren. Maar dat wil niet zeggen dat onze band daarom minder sterk is. Het begon allemaal op 1 september 2018. Een dag vol zenuwen en spanning, we kwamen aan op de speelplaats en werden geconfronteerd met allemaal nieuwe gezichten. Nooit gedacht dat we met deze mensen zoveel avonturen gingen meemaken en de mooiste herinneringen zouden creëren.
Jitske: De eerste graad waarbij het nog niet echt om punten draaide maar waar spelen met een bal op de speelplaats datgene was waar we de hele dag naar uitkeken. Onze eerste feestjes waarbij we allemaal ons beste verkleedkostuum aantrokken om meteen een goede indruk te maken bij iedereen.
De eerste gwp voor velen, een weekje weg met z’n allen. Dit zorgde er voor dat de groep hechter werd. Ook al kenden sommigen elkaar al van de afgelopen jaren.
Als ik er nu op terugblik wil ik ook sorry zeggen voor wat voor irritante kindjes we echt nog waren. Het waren onze eerste stappen naar volwassenheid.
Indiana: In de eerste graad hebben we vooral veel nieuwe mensen leren kennen, veel bijgeleerd, niet enkel school gerelateerd maar ook over het leven en over onszelf. Na de eerste twee jaren moesten we al direct afscheid nemen van de middenschool en stroomden we door naar het atheneum. Waar de sfeer anders was. Nieuwe leerkrachten, nieuwe leerlingen en nieuwe regels. We keken al jaren uit naar het moment waarop we eindelijk onze gsm niet meer hoefden te verstoppen. Als we hier nu op terugblikken, koesteren we veel meer die momenten waarbij de gsm gewoon in onze broekzak zat en we met elkaar bezig waren.
Vince: Maar jammer genoeg konden al deze verwachtingen niet direct waargemaakt worden. Die ene zondagavond in maart toen in het nieuws bekend werd gemaakt dat we niet meer naar school moesten voor 2 weken zit bij ieder van ons nog fris in het geheugen. We konden het niet geloven en het was bijna een droom die toch snel veranderde in een nachtmerrie. De eerste 4 weken waren zonder zorgen en zonder online lessen, maar daarna moesten we er toch aan geloven, Alhoewel het niet echt intensief was. Voor een half jaar zag ons leven er als volgt uit: Opstaan, je computer aan, in de meet gaan en weer gaan slapen. Toen we te horen kregen dat er geen examens plaats hadden, waren er velen onder ons blij en opgelucht, net zoals ik. Want zonder corona moest ik waarschijnlijk blijven zitten in het 3de, nooit gedacht dit te zeggen maar: dank u corona!
Indiana: Door de jaren heen zijn er veel gezichten weggegaan maar ook bijgekomen. In het vijfde middelbaar was de groep compleet en corona was voorbij. Dit was het eerste jaar waarin alles weer volledig normaal was. Dit was dan ook het eerste jaar waarin we weer uitstapjes mochten doen en ook weer op GWP mochten. We gingen naar Rome, Bombannes en Italië, Turkije, Malta en maakten daar de mooiste herinneringen waar we vandaag de dag nog altijd met een grote smile op terugblikken. Het was een voorrecht om met jullie allemaal deze reisjes mee te mogen maken. Ook al hebben we veel uitstappen en een gwp gemist door corona, die welke we wel hebben kunnen doen hebben dat helemaal goed gemaakt.
Jitske: In de derde graad is onze band met de leerkrachten enkel sterker geworden. Er waren leerkrachten van wie we eerst een beetje bang waren maar uiteindelijk zagen we wat voor fantastische personen het waren en we eigenlijk helemaal niet bang hoefden te zijn. Hoe ouder we werden, hoe meer we u zijn beginnen appreciëren. Ook al waren we soms wat irritant en konden we soms niet zwijgen, we zijn heel dankbaar voor de afgelopen jaren. Meneer Huyben die ons weer eens liet afzien tijdens een klein loopje van 10 kilometer. Meneer Depaepe die ons weer eens een vakantietaak gaf en zoals hij het altijd zei “ik doe dat om jullie te helpen hoor niet om jullie te pesten” en ons leerde dat fysica eigenlijk echt “de shit” is. Mevrouw Boedt of eerder Boedtje die een liedje voor ons zong en een echte mama was voor iedereen. Mevrouw Hawkins die ons de mooiste stad van heel België liet zien met een uitstapje naar Brussel en hoe ze maar al te graag stiekem luisterde naar de roddels die wij ergens hadden horen vallen. Mevrouw Vanderveen ofwel tante Ann, die altijd klaarstond voor een gezellig babbeltje en elke les alles eraan deed zodat we het zouden begrijpen. En we zagen je wel stiekem alle blikjes cola zero weggooien.
Indiana: Mevrouw Museeuw die altijd klaarstond om naar ons gezeur over de jongere jaren of andere leerkrachten te luisteren en het stiekem een beetje grappig vond. En dan zeg ik net zoals aan het einde van elke les Tschüss! Meneer Cosaert die ons woensdagmiddag al een prettig weekend wenste en daar zoveel plezier uit haalde. Elke dag weer met zijn l’histoire du jour waar we in het begin allemaal doodsbang voor waren, maar na een tijdje enkel maar leuk vonden. Meneer Lips die op elk evenement van de partij was en ons zo hard heeft geholpen, zonder jou, Lipsie was er geen 100 dagen. Meneer Croes, die ons liet kennismaken met Parijs of Curacao. We vonden de camera soms wat irritant maar het is door jou dat al deze mooie momenten werden vastgelegd, dus dankjewel! Mevrouw Gervoyse die op elk speciaal moment weer klaar stond met lekkere brownies. Mevrouw Bollaert die ons in het tweede ontving als haar eerste klasje en 2 daarvan in het 5e terugzag in de lessen Spaans. Mevrouw Gilté die altijd het gezicht van Latijn zal zijn en ons in het eerste middelbaar behandelde alsof we haar eigen kinderen waren. Meneer Vergauwen, die altijd weer zorgde voor verhitte discussies in de lessen NCZ en ons goed heeft begeleid in het totaal niet verplichte internationaal debat waar we vrijwillig aan mee hebben gedaan. Meneer de Vos die altijd zo mooi opera voor ons zong, zelfs op de 100 dagen show. en last but not least Jaak die altijd een praatje kwam maken als hij ons passeerde op zijn fiets, hier op school al een echte veteraan is en ervoor gezorgd heeft dat wij vandaag onze speech kunnen geven.
Vince: Mevrouw Deurinck die onze namen al in haar boekje schrijft vanaf het ogenblik dat we nog maar ademden en de oefening pas uitlegt nadat we die gemaakt hebben. Mevrouw parmentier die er tijdens de online lessen voor zorgde dat we fit bleven, bijvoorbeeld door in de vorm van een fruit te gaan lopen. Mevrouw Samaey die in Curacao elke ochtend in de hitte ging gaan lopen en erna iedereen naar zijn stage voerde in de gezelligste auto. Mevrouw Beckers die ons meeneemt naar onze stage in Italië en eigenlijk zelf meer een vakantiegevoel had dan wij, maar ons wel een heel erg leuke reis heeft bezorgd. Meneer Bols die ons trakteert op een ijsje, of pannenkoeken gaat halen voor ons op een of andere feestdag. Meneer Legein die ons geholpen heeft met ons trainersdiploma, maar hem ook een half uur binnen verstopt terwijl wij in de gietende regen een voetbalmatch moeten spelen. Mevrouw van Keer die meneer Balbaert belt wanneer de wifi niet werkt tijdens onze stage in Italië en ons elke ochtend op tijd wakker maakte voor het ontbijt. Meneer Cloet die 2 van de minst interessante vakken toch leuk en grappig kan maken op zijn eigen manier. Meneer Coudeville die ons elke keer verrast met een terugblik op het jaar. En aan alle leerkrachten die we niet persoonlijk genoemd hebben, we zijn jullie minstens even dankbaar
Jitske: Ik denk dat we hier vandaag allemaal met een dubbel gevoel staan. Blij dat we allemaal geslaagd zijn na 6 jaar van bloed zweet en tranen. Maar ook dat we van zo iets moois afscheid moeten nemen. We hebben gelachen en gehuild afgelopen jaren. Er waren ups en downs waarvan we vooral alle ups gaan herinneren. Alle mensen op deze school hebben bijgedragen aan de echte mannen en vrouwen tot wie we vandaag zijn.We zijn allemaal klaar voor het volgende hoofdstuk, maar toch met een aantal vragen. Hoe gaat het volgende jaar zijn? Hoe moet ik verder zonder al deze mensen? Of sommigen zelfs nog: wat moet ik godsnaam gaan studeren? Een wijs man zou hierop antwoorden: “Gohja, dat moet jij eigenlijk zelf weten, daar kan ik jou niet veel bij helpen.
Vince: Over een iets zijn we zeker. We hebben hier fantastische jaren beleefd en zijn iedereen dankbaar voor alles. Van de leerkrachten tot de leerlingen tot de mensen in het secretariaat en de ouders die hier vanavond wel of niet aanwezig zijn. Kortom dankuwel aan iedereen die ervoor gezorgd heeft dat we dit avontuur konden meemaken.
Indiana: We nemen voor nu afscheid maar ik ben er zeker van dat we elkaar in de toekomst nog zullen horen! Jullie zijn stuk voor stuk prachtige mensen die allemaal een top toekomst verdienen. We wensen jullie alvast veel succes! Tot ziens en bedankt!



