Later vandaag publiceren we de toespraak van Jerry De Blocks zoon John.

Zijn oud-collega’s I. Plovie en J. Coudeville woonden de uitvaartplechtigheid bij.

TOESPRAAK VAN JOHN DE BLOCK, ZOON VAN JERRY (gehouden op het eind van de begrafenisplechtigheid

Lieve papa,
Een goeie week geleden heb ik je voor de laatste keer gezien en gesproken. Echt afscheid
nemen hebben we niet kunnen doen, maar ik las in je ogen dat het pijlsnel achteruit ging.
Los van het ziektebeeld, ging het gewoon veel sneller dan wat we met z’n allen hadden
verwacht.
En dan, die éne plotse telefoon die wellicht eens moest komen, die éne waar je je nooit op kan
voorbereiden….
Desalniettemin ben ik gewoon blij dat ik die laatste momenten met jou, samen met onze
dichte familie en vrienden kon delen.
Afscheid nemen is altijd moeilijk en komt altijd te vroeg maar ik denk dat we bij jou, papa,
kunnen terugblikken op een lang en rijkgevuld leven. Die momenten, zullen we daarom altijd
blijven koesteren.
Ik herinner me zo goed als kind, dat we regelmatig eens jouw wetenschapsklas in het
Atheneum te Blankenberge bezochten. Dat mega-aquarium met kleurrijke tropische vissen, de
talrijke labo’s met uitnodigende proefbuisjes, die fascinerende beestjes, maar ook organen
bewaard op sterk water (formol…), en uiteraard het levensechte skelet in de hoek… Door de
ogen van een kind van tien denk je dan natuurlijk fier, dat gans die school van jouw papa is…
Ook de ongeplande ritten op zondagavond naar het voormalig recreatiedomein
Stockmanshoeve te Sijsele zijn memorabel. Jij had daar als bioloog carte-blanche gekregen
van het management om een “natuurhistorisch museum” uit te bouwen, maar Peter en ikzelf
vonden het veel leuker om daar op het immense speelplein te kunnen ravotten, vaak tot ’s
avonds laat. Je kan je het stiekeme plezier van die twee vlegels op de achterbank van jullie
Renault 15 niet voorstellen!
Uiteraard was er de muziek, en dat was ontegensprekelijk jouw lang leven. De laatste
maanden had je het er regelmatig over dat je jouw stemvastheid verloor en maar niet
terugvond. Maar elke keer als ik naar jouw liedjes luister, hoor ik het bewijs van jouw
krachtige stem en weergaloze talent.
Waar ik trouwens nu zo om kan lachten, maar wat ik als 14-15-jarige puber veel minder leuk
vond, was de “platenbak”. Na elk optreden, was het nu op een toffe camping op een zomerse
avond, in de Thierbrau in Torhout, een openluchtoptreden ergens in het land of in het casino
van Oostende, Middelkerke of Blankenberge… Ik had de persoonlijke opdracht steeds nà het
optreden, rond te draven met jouw lp’s en singles, om ze verkocht te krijgen, en dit tafel per
tafel…door gans de zaal. Ik was ooit eens heel erg blij dat de platenbak thuis “vergeten”
werd…
Als laatste anekdote verwijs ik graag naar jouw wijsheid over “file americain preparé”!
Volgens jou was de beste preparé uit het Brugse Ommeland gemaakt door een zekere Van
Steenberghe uit Centrum Brugge. Blijkbaar dé maatstaf en niet te kloppen! Het werd dus een
lokale sport om op zondagavond als we langs kwamen, steeds eens andere preparé van een
andere slager mee te brengen. Je maakte van het proeven een ware doctoraatstudie. Ik had me
eens gewaagd aan veggie preparé maar dit vond je maar niets (ik citeer “nog reuke nog
smaeke”). Zonder reclame te maken en vrij recent trouwens, de preparé van Delhaize uit Heist
bleek wel finaal, de beste te zijn!…
Dat je fier was op jouw kleinkinderen, dat is zeker, Thomas was de virtuoos als het over
muziekboxen en mengpanelen ging, Romy had volgens jou de stemvastheid van een zekere
Mariah Carey dus een studio-opname moest ingepland worden en wat Jade betreft, het feit dat
ze momenteel ook wetenschappen krijgt in jouw leslokaal van weleer was een orgelpunt.
Papa, je hebt een gevarieerd leven en carrière gehad.
Als leerkracht Biologie en Chemie werd je door je studenten op handen gedragen (ik heb
trouwens nu cliënten die van jou les kregen en ze spreken allemaal vol lof over hun strenge
maar wel rechtvaardige leerkracht).
Als singer/songwriter stond je op de kaart, tot zelfs in Memphis. Maar dichter bij huis als een
zorgzame echtgenoot voor mama en als vader van twee toen te temmen zonen.
Voor mij echter, was je een vader waar ik echt mee van gedachten kon wisselen en raad kon
vragen hoe jij iets zag, zowel over het dagdagelijkse als over moeilijkere materie, met jouw
ongeziene logica. Jij had een duidelijke ongezouten mening, maar steeds kwam ik er na het
gesprek sterker uit met een vernieuwde visie.
Papa dit was jou laatste optreden en ik ben fier op jou, je pakte het aan en loste het op, en
wees gerust, ik zal je missen