8 DEC. ‘22 : Vierde examendag Maerlant-ath.: 2de en 3de graad met o.a. ECONOMIE en NEDERLANDS en GESCHIEDENIS + over POLDERNEDERLANDS

Toen ik in de eerste helft van de jaren ‘60 Nederlands studeerde, dacht ik dat er na verloop van tijd nauwelijks nog verschil zou zijn tussen het Nederlands in Vlaanderen en dat in Nederland. Het ABN (Algemeen Beschaafd Nederlands, later AN, zou het winnen van dialecten (later van Verkavelingsvlaams) en van het Poldernederlands, dat in opkomst kwam en bleef en overwon in Nederland en dat vooral tot uiting kwam in de uitspraak van de diftongen ij/ei die bijna aai werden, van de (half)lange klinkers o: en e: die diftongen eei en oou werden en van de ‘r’ die heel goed op een Amerikaanse ‘r’ ging lijken. Geen uitspraakeenheid in de Nederlanden. Foei! Weer gingen we elkaar, Vlamingen en Nederlanders, minder goed begrijpen! Waarom deed men in het Nederlandse onderwijs niet zijn best om leerlingen AN te doen spreken, zoals men in Vlaamse scholen deed of doet om typische dialectklanken of -gewoonten af te leren? Maar ook hier waren VTM, tv-series, meestal met zeer veel Brabantse tinten, storend voor een groei naar eenheid die tot veel betere verstaanbaarheid leidt.