
Er was eens een man die een ezel had, die al sedert jaren onverdroten zakken naar de molen had gedragen. De krachten van het dier verzwakten….Zo begint dit sprookje van GRIMM (van de gebroeders Jakob en Wilhelm Grimm, taalwetenschappers) van de ezel, de hond, de kat en de haan, die van hun baas zijn weggelopen en die in Bremen stadmuzikant willen worden. Ze komen in een rovershuis terecht en verjagen die; ze eten het eten van de rovers en blijven in het huis.

De Blankenbergse Straatmuzikanten, die meer dan 100 jaar bestonden, van wie de net overleden Alidoor Callier vele jaren dirigent was, lieten zich door de naam van de Duitse, Bremer stadsmuzikanten inspireren. De ezel speelde luit, de hond op de pauken…
BREMEN is een oude hanzestadt aan de monding van de Wezer in de Noordzee.
Zowel het beeld van de vier stadsmuzikanten als van de vrijheidsheld Roland staat voor het stadhuis van de stad Bremen, die tegelijk een deelstaat is (samen met Bremerhaven).

In Blankenberge, in het gezin van Mitch De Geest en Jill Standaert verblijvende Oekraïense Yana Bystrievska, was vorige week in Bremen en zag er o.a het standbeeld van de Bremer Stadtmusikanten.

Op het eind van vorige eeuw verbleef ik er ook enkele dagen voor een stage voor leraren Duits.