De beroemdste Blankenbergenaar is  beslist FRANS MASEREEL, die op 30 juli 1889 in het belle époque-decor van de Zeedijk geboren wordt. In 1888 waren zijn ouders, Franstalige Gentenaars, naar Blanken berge verhuisd, naar een ‘villa’ naast Hôtel de Venise op de Zeedijk, de eerste verlichte strandpromenade in Europa! Hij bleef er maar tot in 1894 wonen. Hij was graficus, houtsnijder en schilder. Hij bouwde een bijzonder gerespecteerde internationale faam op als geëngageerd kunstenaar, pacifist, antimilitarist.  De allergrootste kunstenaars van voor en na WO I uit Duitsland, Frankrijk, e.a. landen waren met hem bevriend en waardeerden hem zeer.

Stefan Zweig schreef: “En wat een heldhaftig leven leidden ze, die jonge Fransen en Belgen! Om te beginnen Frans Masereel die met zijn houtsneden tegen de verschrikking van de oorlog voor onze ogen het onvergankelijke grafische monument voor de oorlog maakte, die onvergetelijke zwart-witprenten, die wat kracht en woede betreft zelfs niet achterblijven bij Goya’s Desastres de la guerra. Dag in dag uit sneed deze stoere man onvermoeibaar nieuwe figuren en scènes…Nooit klaagden ze een bepaald land aan, maar altijd onze zelfde gemeenschappelijke vijand, de oorlog. We droomden ervan dat je deze voor iedereen, ook voor de simpelste analfabeet begrijpelijke, gruwelijke aanklachten als strooibiljetten uit vliegtuigen zou kunnen afwerpen boven steden en legers, in plaats van bommen…

S. Zweig schreef ook: “Wanneer alles ten gronde zou gaan; alle boeken, monumenten, foto’s en verslagen en er bleven slechts de houtsneden die Masereel gedurende tien jaar geschapen heeft gespaard, dan zou men alleen daaruit onze hele hedendaagse wereld kunnen herbouwen”

Masereel stierf in Avignon in 1972. Hij werd begraven op het CAMPO SANTO in Sint-Amandsberg. Het Brugse Masereelfonds (linkse, progressieve cultuurvereniging) bracht gisteren een bezoek aan de begraafplaats. Oud-lerares Latijn Marie-Rose D’Haese en haar man waren erbij.

Op het Campo Santo is ook Jan-Frans Willems begraven, naar wie het liberale, vrijzinnige Willemsfonds is genoemd)