Het was een vijf bladzijden lang essay  ‘MET GOEDE BEDOELINGEN MAAK JE GEEN KUNST’ (DSL 18/12/’21) van de Engelse schrijver Juilan Barnes – hij schreef in 1984 Flaubert’ s Parrot, een roman, een biografie van Flaubert – dat mijn aandacht vestigde op Gustave Flaubert die in de decembermaand van 1821, 200j. geleden, werd geboren.

O.a. zijn roman MADAME BOVARY bleef al die jaren een roman die bekoorde. Ook nu nog staat  het boek op menige lectuurlijst van de wat oudere middelbare scholieren en anderen.

De passief wordende  plattelandsdokter Charles Bovary trouwt met de dochter van een landbouwer, Emma Rouault. Ze was in een klooster opgevoed en leerde er door de lectuur van Chateaubriand en Walter Scott haar romantische houding te volgen. Kort na haar huwelijk wordt ze met de alledaagsheid van haar bestaan geconfronteerd en ook de geboorte van een dochter verandert er niets aan.  De notarisklerk Léon Dupuis wekt haar interesse, maar hij trekt naar Parijs. De haat voor haar man groeit. Dan leert ze de welgestelde Rodolphe Boulanger kennen, een verleider, in wie ze meent haar dromen te vinden. Als hij haar verlaat, gaan haar illusies kapot. In de opera zet ze Léon terug. Ze ontmoet hem regelmatig. Maar ook deze relatie wordt een gewoonte. Voor de afwisseling koopt ze luxegoederen en maakt schulden. Haar leven wordt uitzichtloos en ze vergiftigt zichzelf.