De leerlingen uit het 2^de jaar schreven over de Myceense beschaving, maar mijn gedachten gingen naar mythen, naar Helena, wonderlijk-mythische vrouw van de Spartaanse koning Menelaos, broer van Agamemon,  koning van de Griekse, Peloponesische stad MYCENE. Zij, Helena was het toch, de mooiste vrouw ter wereld, die de Trojaanse prins Paris kreeg tot vrouw, nadat hij niet Hera, niet Athena, maar Aphrodite, godin van de liefde, tot de mooiste van de drie had verkozen. Zij volgde hem van Sparta naar Troje en dan ontbrandde de Trojaanse oorlog, een mythisch gebeuren, die Homerus tot het schrijven van de Ilias inspireerde. Helena, ze was een godendochter, haar moeder een tot zwaan veranderde koningin, haar vader oppergod Zeus (zuis).

De ‘C’ in MYCENE spreken we uit als ‘S’, zoals we in het Nederlands altijd doe met die letter voor een ‘s’…citroen (sitroen) en Cicero (sisero). Als er op de ‘c’ een andere klank volgt dan luidt die als ‘k’, zoals in cacao (kakou)