Les Nederlands 6ASO: leerlingen spelen een scène uit JOSSE DE PAUWS theaterproductie ÜBUNG …met umlaut, verzamelen de rekwisieten en bouwen het decor.

foto’s later vandaag

Les Nederlands 6ASO: leerlingen spelen een scène uit JOSSE DE PAUWS theaterproductie ÜBUNG …met umlaut, verzamelen de rekwisieten en bouwen het decor.

Lerares Nederlands Kira Museeuw schrijft me:

‘Übung’ gaat over een vriendengroepje dat samenkomt om Nieuwjaar te vieren en ze klinken aan tafel op het nieuwe jaar en er ontstaan leuke gesprekken.

De leerlingen van 6ASO kregen het script bij een scène en moesten de regie-aanwijzingen lezen om de rekwisieten te verzamelen en hun decor uit te bouwen. Ze moeten de rol uiteraard ook goed neerzetten. 

In DS van lees ik over de umlaut in het woord ÜBUNG:

De theaterproductie Übung van Josse De Pauw heeft de Grote Theaterfestivalprijs gewonnen; de cast waarin uitsluitend kinderen acteren, toerde langs alle belangrijke internationale festivals. Übung haalde sinds de première in 2000 tot veertien keer toe een artikel in de krant. Slechts twee keer werd de titel verkeerd gespeld.

Dat mag verbazing wekken, want een umlaut wordt nogal eens verdonkeremaand. Het is een klein, petieterig schriftteken dat door de oprukkende taalgewoonten van e-mail en sms al helemaal dreigt te verdwijnen.

Een umlaut is een palatale klankwijziging van de klinker waarboven hij staat, d.w.z. dat de klank meer vooraan in de mond wordt uitgesproken onder invloed van een volgend ‘i’ (de meest vooraan in de mond uitgesproken klinker). In de 19de eeuw ging men in het Duits bovenop een klinker een ’e’-teken plaatsen, een Sütterlin-e,

die steeds onduidelijk werd geschreven, zodat alleen twee puntjes overbleven, het umlautteken dat we nu in het Duits kennen.