Hoewel ik op 13 aug. 1961 amper enkele maanden van mijn 17de verjaardag was verwijderd, jobstudent was in het Oostendse Hotel du Parc en ruim een maand later mijn studies Germaanse Filologie aan de RUG zou beginnen, herinner ik me niet toen een krantenbericht te hebben gelezen.
Sedert 1945 was Berlijn in vier sectoren verdeeld (Britse, Franse, Amerikaanse, Sovjetsector, die Oost-Berlijn is, hoofdstad van de in 1949 gestichte DDR.
De bouw van de Berlijnse Muur komt plost. In de vroege ochtenduren van 13 aug. 1961 rijden meer dan 10.000 DDR-politiemannen, gesteund door enkele duizenden militairen naar de grens met de westsectoren. Ze trekken barricades op, slaan betonpalen in de grond en maken een prikkeldraadafsluiting. S- en U-Bahn worden onderbroken (behalve via station Froedrichstraase).
Het bevel komt van SED-partijleider Walter Ulbricht. De beslissing was begin aug. in Moskau gevallen. Op 14 aug. wordt de Brandenburgse Poort gesloten. Protest van woedende burgers.
Beelden van vertwijfelde burgers die nog snel willen vluchten, ziet men in de hele wereld. Mensen springen uit ramen, mensen sterven. Politieman Conrad Schumann spring op 15 aug. over de prikkeldraad naar het westen.
Tussen 1 en 13 aug. 1961 waren 47.000 DDR-burgers naar West-Berlijn gevlucht, sedert de stichting van de DDR 2,8 miljoen. De meesten zijn jong en hebben een diploma. De DDR-economie kan het niet uithouden. Ook vele firma’s waren gevlucht
De DDR noemt de Muur ‘antifaschistischer Schutzwall”
Op 9 nov. 1989 valt de Muur (vergelijkbaar onverwacht als de oprichting ervan)