Nida, dat Litouwse badplaatsje op de Koerse schoorwal, aangehecht aan het vooruitspringende punt van de Baltische kust, tussen stuifduinen, bos en lagune – ooit was het de mooiste badplaats van de Sovjet-Unie – was dit jaar de vakantieplek voor Vaiva Gaizauskaite, een van de Litouwse leerlingen die in 1999-2000 het uitwisselingproject  ‘Vlaming zijn om Europeeër te worden/Litouwer zijn om Europeeër te worden’ meemaakte.

Zij schrijft mij: “We choose Nida for nature its amazing place, unical nature”

Bij dat uitwisselingsproject sloten Soizik Van Huele, oud-lle 2001,  en Vaiva vriendschap die blijft. Vaiva schrijft: “we still contacting with Soizik, the last time had together holidays in Lithuania in 2013 with our families

Always writing to each other, still nice to hear from her, lovely that we are friends from our project.

Vaiva is de dochter van de lerares Engels Virginia die mee het project van de Liliskeliai Secondary School in Alytus en het Maerlant-atheneum organiseerde. Haar moeder is nog lerares en haar vader is actief in het theater in Alytus:  “My parents happy, working, my mother in the school and father in the theater”

NIDA behoorde tot 1920 bij Pruisen, was dan even Frans en tussen 1923 en 1939 weer Pruisisch, daarna Litouws, tijdens WOII Duits  en na WO II lag het in de Litouwse Sovjetrepubliek…tot 1990. Dan verklaarde Litouwen zich onafhankelijk

Op toeristisch vlak in Nida aantrekkelijk…de zee, de duinen , het bos, op cultureel vlak ook, doordat er herinnerd wordt aan het verblijf daar van kunstenaars, de impressionistische Lovis Corint, de expressionistische Max Pechstein en Karl Schmidt-Rottluff. Ook de schrijver Thomas Mann verbleef er, schreef er en er is een Thomas-Mann-museum. De beroemde Duitse Nobelprijswinnaar, schrijver van de BUDDENBROOKS  noemde de plaats ‘Sahara van het Noorden’ 52 meter hoog ist de  Hoge Duin.

Nida: voor Litouwers en ook voor vele Duitsers een geliefd kuuroord.