
- Napoleon, sedert 1804 keizer der Fransen, wil een waterverbinding tussen Brugge en Sluis en Breskens (de Westerschelde) en Antwerpen. In 1812 begint hij (beginnen Spaanse krijgsgevangenen voor hem) met het graven van die verbinding. Pas na Napoleons val graaft men verder dan Damme … tot in Sluis. Tot in Breskens komt men nooit. In de 2de helft van de 19de eeuw voer o.a. de stoomboot Jacob Van Maerlant tussen Brugge en Sluis.
- Bart Van Loo schreef in 2015 in De Standaard over WATERLOO en de LEEUW:
Ook al is dit een bescheiden stukje geschiedvervalsing, je moet de Ijzeren Hertog Wellington nageven dat Waterloo inderdaad beter bekt. Probeer je in te beelden dat je Londen per trein bereikt in Mont-Saint-Jean-Station, de Britten zouden het niet eens over hun lippen krijgen. Vandaag dragen wereldwijd ongeveer 40 dorpen en steden de naam Waterloo, van Australië over Canada tot Sierra Leone. Het zegt iets over het aura van de slag in de Angelsaksische wereld.

De leeuw staat waar hij staat omdat de prins van Oranje daar aan zijn schouder gewond raakte. Belangrijker is dat Wellington rond half acht ongeveer op die plek zou zien hoe Napoleon met zijn garde tot een laatste wanhoopsaanval overging. Tevergeefs, zijn elitesoldaten werden moeiteloos verdreven en een door aambeien en een blaasontsteking getergde Napoleon vluchtte als de bliksem naar Parijs. Op het slagveld bleven ongeveer 11.000 doden en 35.000 gewonden achter – twee op de drie waren Fransen.
- Franky Bostyn, Ieperling schreef samen met Hij zegt in een artikel in HLN uit 2015: Dat er ook heel wat Belgen op het slagveld stonden, is voor veel mensen minder bekend. “Het gaat om een beperkte groep van achtduizend Belgen op een kwart miljoen soldaten die die dag ten strijde trokken. Bovendien stonden ze verdeeld aan beide zijden van het slagveld”, en
Tegen de tijd dat de Slag bij Waterloo zich voltrok, vochten er vierduizend Belgen aan de kant van de zevende coalitie, met onder andere de Nederlanden, en vierduizend Belgen aan de kant van Napoleon en Frankrijk. Mannen die altijd samen hadden gestreden, soms zelfs broers, moesten het nu tegen elkaar opnemen.



