Foto Alice Nahon Letterenhuis

Zo vernieuwend poëtisch Paul Van Ostaijen was, zo traditioneel was Alice Nahon. “Twee verschillende stromingen van hun tijd, ook de uitersten van de poëzie van vandaag” (Maud Vanhauwaert)

In DSL schreef dichteres Maud Vanhauwaert een mooi en interessant artikel over haar. Haar gedichten stelt ze voor en over haar niet zo conventionele leven heeft ze het, over haar liefdes ook, over haar vroege dood. DE titel is origineel: EEN HEET KWIJNMEISJE, ZO U WIL.

Meer dan een kwart miljoen bundels werden van haar verkocht…

In de Gemeenteschool van Jabbeke, in het 5^de leerjaar, bij meester Astaes, die in 1932 in de Blankenbergse Rijksnormaalschool onderwijzer was geworden en die in één klaslokaal in Jabbeke lesgaf aan het 5^de, 6^de, 7^de en 8^ste lj. samen,   leerde ik haar beroemdste gedicht van buiten.

Maar zeker zo opmerkelijk vind ik het gedicht KUSSEN, conventionele poëzie, maar toch niet ouderwets.

Kussen

Kussen is een troon van morgenlicht,

Waar men heerschen leert en nederknielen;

Kussen is een kostbaar evenwicht.

Tusschen menschenhert en menschenziele.

Kussen is een wonderlijk akkoord,

Waar de zielen in elkaar verglijen;

Kussen is wel ‘t goddelijkste woord,

Dat uit menschenmonden kan gedijen.

Kussen is een zomer-avondgaard,

Waar de vruchten tot verlangens rijpen;

Kussen is een stonde dezer aard,

Waar de mensch den hemel leert begrijpen.

…………………

Kussen is het eerste teere spel,

Waar we ‘t grove leven meê begroeten;

Kussen is het allerlest vaarwel

Van de menschen als ze sterven moeten.