Speelberge is ontstaan uit “Vakantiezorg” die op zijn beurt voortvloeide uit de samensmelting van “Onze Vlinders” (off. onderwijs) en het VP (vakantiepatronaat van het vrij onderwijs) Wanneer die fusie ontstond is mij ontgaan, maar het heeft indertijd veel voeten in de aarde gehad want de “concurrentie” werd soms hard gespeeld.
In de zomer van 1963 of 1964 kwam ik bij “Onze Vlinders” terecht door toedoen van August Defevere die aan de basis lag van “Onze Vlinders” samen met Eugène Vandermarliere (grootvader van Nic en Kaat). De hoofdmonitor was toen wijlen Jacques De Reese, later opgevolgd door Freddy Pas en dan volgde ik hem op. Toen ik in 1984 stopte, kwam Eric Decuyper in mijn plaats.
Op het strand verbleven de kinderen in houten strandtentjes die hun beste dag gehad hadden. Gelukkig had men toen al een sanitair blok gebouwd dat nu nog altijd fungeert tussen de gebouwen op het strand van Speelberge. Vroeger gebeurde het sanitair gebeuren in een hokje waarin een ton stond die s’ avonds “met veel overgave” in de zee werd gegoten. Kinderen van het VP mochten toen door juffrouw Peeren niet met de kinderen van “Onze Vlinders” spelen en daar werd nauwlettend op gekeken. (tijdgeest van toen)
Toen de onderkomens op het strand niet meer voldeden aan de noden werden de huidige gebouwen opgetrokken. Een groot gedeelte voor het toenmalige VP en een kleiner gebouw voor “Onze Vlinders”. Zo kan je zien wie er in die tijd “aan het schoteltje” zat.
De kinderen konden toen nog niet middagmalen. Ze moesten iedere keer terug naar huis.
Voor “Onze Vlinders” zag een gewone dag er als volgt uit: om 9 uur vertrek aan de poort van d’ Oefenschool (voorheen Oefenschool). Voor de kinderen van Uitkerke was er een verzamelplaats aan het speelplein aan de St. Elooistraat (de “leutigoard”). Op het strand werd er gespeeld en om 11u30 werd er verzameld om terug naar huis te gaan. Later konden kinderen van Uitkerke hun boterhammen opeten in de Middelbare school (nu Bib) onder leiding van Allidoor Callier (was er eerst studiemeester, later econoom) die toen ook als monitor fungeerde. Om 14u werd er weer aan de schoolpoort verzameld en weer naar het strand gegaan om tenslotte om 18u terug aan de schoolpoort terug te zijn.
Uiteindelijk werd een oplossing gevonden voor de kinderen die wilden middagmalen, omdat de ouders aan het werk waren. Op de parking in de Franchommelaan waar nu het gebouw “De Pekelput” staat werd een houten Nederlandse noodkerk opgetrokken die daar gebruikt werd na de grote overstroming van 1952 en die nu als eetzaal dienst deed. Middagmalen werden in de keuken van het ziekenhuis bereid.
Na mijn “dienstperiode” werd een werkgroep voor Vakantiezorg opgericht waar men mij als voorzitter vroeg. Die werkgroep is een stille dood gestorven omdat de reglementering veranderde.Ronnie De Reese schreef verder nog:
Ik vergat nog een persoon die Eric Decuyper verving na zijn accidenteel overlijden nl. Walter Blieck, oud leerling RNS en toenmalig directeur in Mariakerke (bij Gent).
De zwart-wit foto is in de vernoemde noodkerk getrokken. Foto’s zijn van 1977 en 1978. Waar is de tijd????
Naast mij staan Malfait Pol, broer van de dokter en Van Dycke. Van de laatste ontsnapt zijn voornaam. Beiden vertegenwoordigden het vrij onderwijs. De man die zijn neus snuit is Alidoor Callier.
Toen ik stopte met die job, is Gust Defevere, die toen directeur was van Vakantiezorg, ook gestopt en is Eric Decuyper in zijn plaats gekomen. In de loop der jaren waren nog andere collega’s actief op het strand o.a. Jeannine Van Dierendonck (vrouw van Freddy Pas), Walter Lembrechts, Corinne De Reese… Waarschijnlijk ben ik er nog vergeten.
