Even na de middag van 5 juni was ik in het Maerlant-atheneum, waar leerlingen uit 4TSO les kregen…4TLBLA van Fien Parmentier en 4STW van Marita Bloemen. ’s Voormiddags waren ander 4de klassers les aan het volgen in klaslokalen…op afstand van elkaar en de lera(a)r(es) en met een mondkapje voor mond en neus.
Terwijl we er even rondliepen, dachten we aan corona, een epidemie, een pandemie zelfs, over de hele wereld verspreid, en aan andere epidemieën. We hadden net twee boekjes aangeschaft, een special van Historia ‘DE ERGSTE EPIDEMIEËN ALLER TIJDEN’ en een speciale uitgave van Der Spiegel ‘PEST, CHOLERA CORONA, DIE GRÖSSTEN EPIDEMIEN ALLER ZEITEN’.
We dachten aan Albert Camus’ roman DE PEST (LA PESTE). Ik heb de roman nl. net gelezen. De pestepidemie treft de Algerijnse stad Oran. Het is in de jaren 194… De verteller blokt op het eind van het boek het hoofdpersonage zelf te zijn, dokter Rieux. Met enkele anderen brengt hij verslag uit en analyseert het verloop van de epidemie. Oran blijft de hele tijd een gesloten stad….Wat je van plagen kunt leren, is dat er in de mens meer te bewonderen dan te verachten valt…EN de pestbacil sterft nooit uit en verdwijnt nooit definitief; hij kan tientallen jaren achtereen blijven sluimeren in de meubels en het linnengoed, hij wacht geduldig, in kamers, kelders, koffers, zakdoeken en paperassen, en misschien komt er een dag waarop, tot schade en lering van de mensheid, de pest zijn ratten wekt om ze te laten sterven in een gelukkige stad’
Tijdens de hele lectuurperiode moest ik aan de huidige coronatijd denken, en evenveel aan de symboliek van het verhaal.
En vanochtend, 6 juni, las ik in de krant dat topambtenaar Pedro Facon, directeur FOD Volksgezondheid net LA PESTE aan het lezen was…”Dat boek speelt zich af in 1940, maar het leest als een verslag van wat ik in de coronacrisis heb meegemaakt…EN Op een bepaald moment wordt er zelfs naar Parijs gebeld: Il n’y a pas de stock” zie https://www.standaard.be/cnt/dmf20200605_04983095