
Tina Farina en ikzelf zijn tijdens de krokusvakantie op reis geweest naar Berlijn. Voor Tina was dit haar eerste keer, voor mij was het een blij terugzien na de reis die ik destijds met jou maakte in 2004.

We vertrokken met de ICE trein op maandagochtend om 6u30 uit Brussel-Zuid met een overstap te Keulen waar we om 9u30 al de eerste mensen voor Rosenmontag verkleed zagen rondlopen.
Om 13u00 kwamen we toe in Berlin Hauptbahnhof. Vandaar te voet naar de Belgische Ambassade. Onze kennis bij wie we die week zouden overnachten was op dat moment nog aan het werk maar ik had via mijn contacten op de Vertegenwoordiging van de Vlaamse Regering in Berlijn gevraagd of we daar even onze bagage mochten achterlaten in de Jägerstrasse 52-53. In 1966 werd dit gebouw ingenomen door de Stasi en kreeg de Belgische Ambassade onderdak in de buurt rond Pankow. In 2001 werd het gebouw teruggeschonken aan België. Binnen kan je het originele bord vinden dat aan die Botschaft hing ten tijde van de WOII inclusief kogelgaten.

De Gendarmenmarkt op wandelafstand, om vandaar door te steken naar Checkpoint Charlie (dat qua sfeer, als je het mij vraagt, volledig kapot is door de fastfoodketens
Terugkeren deden we via de Brandenburger Tor en Unter den Linden. Een plek die we gedurende de week wel meerdere keren hebben bezocht.
Ons verblijf bij een kennis: in de Strassmanstrasse (nabij Frankfurter Tor in typische Sovjet- architectuur.).
Met het appartement als uitvalsbasis bezochten we de courante toeristische trekpleisters enigszins opgedeeld naar de verschillende gebieden die Berlijn groot is. Zo bezochten we onder eerst: het Olympiastadium, Schloss Charlottenburg, de Kaiser-Wilhelm Gedächtniskirche, de omgeving rond Kürfurstendamm met KaDéWé, ’s avonds genoten we van een diner in de orangerie van Schloss Charlottenburg gevolgd door een klassiek concert.
De dag erop trokken we eerst per tram richting Warschauerstrasse om er naar de East side Gallery. In 2004. Zelf nam ik een stukje van de muur mee.


Wandelen tot Berlin Ostbahnhoff waar we de S-bahn namen richting Potsdam ’s ochtends bezochten we nog Potsdam zelf met zijn Hollands Kwartier de mooie neoklassieke, barokke en rococogebouwen en in de namiddag zagen we Schloss Sans Souci in de sneeuw.

Vandaar ging het terug richting Berlijn met de S-Bahn. Na een stevige maaltijd in de buurt van Oranienburgerstrasse keerden we moe gewandeld terug naar ons verblijf.
Op dag 3 hielden we het dichterbij huis en ook voornamelijk binnen. Ontbijten deden we in de Gallery boven op het shoppingcenter aan de Alexanderplatz. Vandaar trokken we de stad in richting Holocaust Denkmal, omdat het even was opgeklaard wandelden we via de Brandenburger Tor nogmaals Unter den Linden af via de Humboltuniversiteit, de Neue Wache, de Dom, Museumsnsel en monument met Marx en Engels. In de namiddag bezochten we dan de musea Pergamom, het Altes en Neues Museum, we liepen ook even om langs de privé woonst van Angela Merkel die aldaar woont. (Op de bel staat de naam van haar man Prof. Dr. Sauer). Ons avondeten vonden we Markthalle Neun. Vandaar nog met onze kennis naar Belgische Bar Herman op de Schönhauser Allee om de voetbalmatch van Club Brugge te bekijken. (De eigenaar heet Bart en is afkomstig uit Wevelgem.)
Op dag 4 had onze kennis aangeraden toch nog eens Treptower Park te gaan bekijken. Het is een gigantische gedenkplek voor de Russische soldaten die het leven lieten in de tweede wereldoorlog. Werkelijk impressionant. Om ons wat op te warmen namen we vandaar een lange busrit tot Potsdammer Platz waar we het panorama, Sony Center en de omgeving bezochten.
Tijdens ons verblijf liep de 70ste Berlinale, dus alle Kinos met grote zalen stonden in het teken hiervan. Jammergenoeg waren de films die ons interesseerden reeds uitverkocht. Vooraf liepen we langs de Bernauer Strasse, waar op een heel mooie en duidelijke manier de geschiedenis van de muur van oprichting tot val wordt gebracht. Vandaar trokken we naar de Häckischer Markt en poogden we nogmaals ons geluk aan de Friedrichstadt Palast. Helaas.
Later op de avond hadden we nog de plannen om het beruchte nachtleven van Berlijn met zijn donkere techno-muziek. Omdat het nachtleven pas op gang komt na middernacht hielden we eerst nog halt in een bar met de toepasselijke naam Wohnzimmerbar aan de Lettestrasse in het hippe Prenzlauerberg. Een grappig concept waarbij men een gewone woning voor een deel heeft uitgebroken maar er toch originele elementen heeft gelaten van de vroegere woning. Zo hangt er bijvoorbeeld een lavabo midden in de ruimte met behoud van de originele muursteentjes er rond.
Tina hield het hierna voor bekeken, onze kennis en ikzelf verkenden nog het donkere nachtleven met de Bergheim en Der Weisse Hase.
De laatste dag sliepen we wat langer uit….
Dingen die Tina en mezelf erg waren opgevallen was de aanwezigheid van alcohol en drugs in de publieke ruimte. Hoewel het bij wet verboden is wordt er nog steeds gerookt in de bars en cafés waarbij dit niet enkel sigaretten zijn, maar ook een joint of een crackpijp. Het verbaasde me werkelijk dat een wildvreemde me tijdens het verlaten van het café me vroeg: “Mal probieren?” waarop ik vriendelijk bedankte. Nog opvallend is de kledij van de gemiddelde Berlijner dat voornamelijk gekenmerkt wordt door de kleur zwart. Als je er in de mode wil zijn draag je er een zwarte jeans, een zwarte trui, een zwarte mantel of jas, zwarte Dr. Martensbottines of sportieve loopschoenen. Nochtans hangen de winkels vol met vele bonte kleuren van de verschillende modehuizen. Als ik Berlijn een identiteit zou kunnen toekennen is het het afwezig zijn van een uitgesproken identiteit die Berlijn maakt. Er is ook niet echt 1 stadscentrum, je hopt doorheen de stad precies van het ene centrum naar het andere met tussenin veel (mooie) graffiti

