Hoewel gravin van Vlaanderen Johanna van Constantinopel  het wel gunstig gelegen vissersdorp Blankenberge stadsrechten schonk, gaf nooit iemand een straat in deze stede haar naam.

Een beroemde tijdgenoot van haar is de schrijver Jacob Van Maerlant. In 1901 noemde men de Merkwegel in 1901 naar hem. In 1997 kreeg het Koninklijk Atheneum de naam van de Middeleeuwse Vlaamse (ook een beetje Hollandse) schrijver.

Toen Margaretha Blankenberge ‘stichtte’, had Maerlant net DER NATUREN BLOEME (een boek vol wetenschap van die tijd) en de  RIJMBIJBEL (een boek over de bijbel) geschreven. Een andere literaire tijdgenoot was Diederik van Assenede, de auteur van Floris ende Blancefloer, een verhaal over een  christenmeisje en een moslim-koningszoon, dat zich afspeelt in Spanje en Babylon (Irak). Diederik van Assenede was werkzaam aan het hof van Margaretha van Constantinopel

Van Thera Coppens, Nederlandse schrijfster, verscheen onlangs Johanna en Margaretha : Gravinnen van Vlaanderen en prinsessen van Constantinopel, een historische biografie.

Vanaf 11 januari is er in DE MERIDIAAN (Casino) een tentoonstelling over 750 JAAR BLANKENBERGE