Maud Bekaert is letterkunstenares in steen en staal, met hamer en beitel en zoekt ook naar nieuwe technieken als laser-of waterjet en 3D-printen
Zij is de zus van oud-leerling (2001) Thibault en de dochter van oud-leraar Arnold Bekaert, die van in de late jaren zeventig tot 2010 docent Frans was in het Maerlant-atheneum.

Op het KUNSTENFESTIVAL WATOU 2018 stelt zij een vers in cortenstaal tentoon, een zin uit het gedicht WHALE SPOTTING van Peter Verhelst: NOOIT KOMT EEN EIND AAN ONS VERLANGEN.

Het thema van het KUNSTENFESTIVAL is OVER HET VERLANGEN EN DE ROOST.
Over deze twee begrippen ging het in eerste instantie tijdens het interessant en vlotte, wel eens speelse interview van beide kunstenaars met De Standaard-journaliste Jelle Van Riet.
Ontelbare keren komt het woord VERLANGEN voor in het oeuvre van Peter Verhelst…en dus weidden ze erover uit…verlangen, nieuwsgierigheid in kunst, in het leven. Over TROOST praatten ze, volgens Verhelst een vaak gemeden woord, voor Maud Bekaert een thema dat door haar werk – het werken met letters op grafstenen –dagelijks opduikt. Over SCHOONHEID ging het, over AMBACHTELIJKHEID en over kunst maken in opdracht.
met intendant Jan Moeyaert (l.)