Er was een tijd, niet zo lang geleden,  toen men leerlingen in het laatste jaar van de humaniora (6ASO) retoricanen noemde. Ze zaten in de retorica, het haar waarin men in taallessen veel tijd besteedde aan het analyseren van redevoeringen (van o.a. Demosthenes, Cicero, Bossuet en Multatuli), ook aan het zelf schrijven ervan.

Retorica is eigenlijk de leer van de (openbare) welsprekendheid.