OP 19 MAART 2008 OVERLEED HUGO CLAUS, VEELZIJDIG KUNSTENAAR, VOORAL ROMANSCHRIJVER, DRAMATURG, DICHTER. IN DE NEDERLANDEN EN IN HET MAERL.-ATH. HERDENKT MEN HEM

We beginnen met een mooi gedicht van H. Claus:

Ik schrijf je neer

We vervolgen met de verwijzing naar een Maerlantkrant-artikel uit2014, dat zelf geschreven is n.a.v. krantenartikels waarin de naam van Miriam Soetaert voorkwam, die in de jaren ’80 en tot 1992 het directiesectretariaat waarnam

 Claus schreef zijn zogenaamd eerste gedicht over van de Duitse dichteres Elisabeth Emundts-Draeger. Hij schreef het op zijn dertiende voor zijn klasgenote Myriam Soetaert, “het allerslimste meisje van de klas” Als 13-jarige was Claus in de ban van het nazisme. Collaboratie ie een thema in zijn roman HET VERDRIET VAN BELGIË

  1. Claus en M. Soetaert zaten in 1942 in het 2dej. RMS Kortrijk in dezelfde klas. Voor haar, de beste leerlinge van de klas, schreef de toen 13-jarige, toekomstige dichter het eerder dramatische, geenszins amoureuze, gedicht GRAUWVUUR. Pas nu, na zijn dood, komt ze ermee naar buiten (hoewel ze er met Claus eerder over had gecorrespondeerd). Miriam Soetaert leidde in de jaren tachtig tot 1992 –  het jaar dat Linda Dudal kwam  –  het directiesecretariaat. Zij, die aan de universiteit Rijsel had gestudeerd, schreef zelf jeugdboeken. ( Sprookjes en legenden uit Vietnam / Miriam Soetaert) Myriam Soetaert stierf in een brand van haar huis in2012

 In De Standaard en De Morgen las ik over Claus’ eerste gedicht dat een vertaling was…

DE MORGEN 2014

Met veel bombarie werd eind 2008 het ‘eerste gedicht’ van Hugo Claus geveild. Een anonieme koper dokte er 2.400 euro voor. Maar nu onthult Poëziekrant dat ‘Grauwvuur’ een vertaling is van een gedicht van een Duitse schrijfster, verschenen in het nationaal-socialistische blad DeVlag.

Het was een literaire vondst om van te likkebaarden. Amper negen maanden na de euthanasie van Hugo Claus (1929-2008) bracht een oud-klasgenote de vroegste, voordien onbekende pennenvrucht van de kolos boven water. Het gedicht ‘Grauwvuur’ telde amper tien regels en was 62 woorden lang. De jonge Claus schreef het expressionistisch aandoende gedicht over werken in de mijnen en een mijngasontploffing in de zomer van 1942. Hij schonk het aan zijn klasgenote Miriam Soetaert, ‘het slimste meisje van de klas’, in de Rijksmiddelbare School te Kortrijk. Soetaert, die samen met Claus in het tweede jaar Grieks-Latijn zat, bewaarde het 66 jaar. Het was geschreven op een pagina uit een schoolschrift. Gesigneerd ‘Claus Hugo’ en gedateerd ’22 zomermaand 1942′. Op de voorzijde krabbelde Claus ‘aan niemand toonen a.u.b.’. “Ik zal nooit weten waarom Hugo dat gedicht voor mij schreef”, getuigde de intussen overleden Soetaert in 2008. “Ik heb het al die tijd verborgen gehouden, want dat had ik hem beloofd. Het waren geen kinderachtige versjes over I love you of zo, wel een heel dramatisch gedicht over het leven in de steenkoolmijnen. We hebben maar een jaar samen in de klas gezeten. Let op: van liefde is nooit sprake geweest tussen ons, van geen van beide kanten.” Onder grote mediabelangstelling werd het stukje papier, samen met onder meer Claus’ proclamatieboekje, op 2de kerstdag 2008 afgehamerd voor 2.400 euro bij veilinghuis De Wit te Oostende. Nu blijkt dat Claus – altijd tuk op mystificaties – zijn klasgenote voor het lapje heeft gehouden. Het gedicht is helemaal niet van zijn hand. Het is gewoonweg zijn vertaling van het gedicht ‘Mutter des Bergmanns’ van de amper bekende Duitse schrijfster Elisabeth Emundts-Draeger (1898-1987), door Claus voorzien van de nieuwe titel ‘Grauwvuur’.