Het krantenartikel in DE Standaard van 16 nov. gaat over de site https://moocmnl.kantl.be/, waarop levendige lessen Middelnederlandse literatuur worden gegeven

Dè BEATRIJS, die Marialegende, waarvan we één handschrift (1374)Koninklijke Bibliotheek Den Haag), bezitten. Het verhaal:

Er was eens een aardige, fijnzinnige (hovesch ende subtijl van seden) non die kosteres was in een klooster, die intens bad voor Maria. Maar zij was en bleef verliefd (der minnen strael steect mi int herte) op een jonge man. Zij verliet het klooster en legde de sleutels “op onser vrouwen altaer”. Korte tijd leefden ze samen in de wereld. Dan liet hij haar in de steek en zij, die twee kinderen had, moest in haar levensonderhoud voorzien als prostituee. Na tien jaar was haar berouw zo groot dat ze naar het klooster terugkeerde. Niemand had haar verdwijning opgemerkt: Maria had haar plaats ingenomen. Haar kinderen worden opgevangen. Een abt bezoekt het klooster en Beatrijs gaat bij hem biechten en vertelt hem het verhaal. Hij vertelt het verhaal verder zonder haar naam te noemen.

De BEATRIJS is een Marialegende, een LEGENDE dus. LEGENDE is in enge zin het (overgeleverde) verhaal over Maria, over een (katholieke) heilige, over een heilig voorwerp.

Een EXEMPEL is een in godsdienstige zin opgebouwd middeleeuws verhaal.

De Nederlandse dichter P.C. Boutens (1870-1943) schreef een lang gedicht met de titel BEATRIJS: het is zijn bewerking van het middeleeuwse verhaal.

De Nederlandse koningin Juliana zou in haar studententijd Boutens’ BEATRIJS’ hebben gedeclameerd en zou er de inspiratie hebben opgedaan om haar oudste dochter Beatrix te noemen.
Het slot van P. C. Boutens’ Beatrijs is zo anders dan het middeleeuwse: een oude pelgrim klopt bij het klooster aan en vraagt of hij naast Beatrijs mag worden begraven.
Daar kwam een pelgrim moede en grijs,
Die vroeg den laatsten zegen en
Zijn graf naast Beatrijs.
Hij deed zijn sober kort verhaal
Dat telde de jaren van Mei tot Mei,
Voor al de zustren in de zaal.
En toen verstonden zij.