In EEN KLEINE GESCHIEDENIS VAN DE GROTE OORLOG schrijft de Nederlandse historicus Koen Koch over de Engelse generaal Sir Douglas Haig, die de SLAG BIJ PASSENDALE (deel van de DERDE SLAG BIJ IPER) absoluut wou leveren: Dat de verovering van Passendale niet de ouverture, maar het magere slotakkoord van het offensief werd, laat zen dat de gehele onderneming mislukt was De Britse eerste minister Lloyd George velde een even sarcastisch als vernietigend oordeel over Haig en de andere generaals: “We hebben grote overwinningen behaald. Wanneer ik naar de ontstellende verlieslijsten kijk, dan hoop ik soms dat het niet noodzakelijk was zoveel overwinningen te behalen. Tijdens de DERDE SLAG bij Ieper had het Britse leger 275.000 man verloren”

In een artikel in De Standaard (door Tim Trachet) van 30 juli 2017 lees ik
Een omstreden bevelhebber
Weinig bevelhebbers uit de Eerste Wereldoorlog zijn zo omstreden als Sir Douglas Haig. Omwille van de Somme en Passendale kreeg hij de bijnaam ‘butcher†(slager).
Haigs verdedigers wijzen er op dat hij op het einde van de oorlog een zeer succesvolle campagne voerde. Zijn Amerikaanse collega Pershing zei zelfs dat het Haig was die de oorlog won! En na de oorlog zou hij zich ijverig inzetten voor de belangen van de oud-strijders. Zijn begrafenis in 1928 zou door zowat een miljoen mensen zijn bijgewoond.
Toch blijft de kritiek over Haigs aanpak van de derde slag bij Ieper. Zijn verwachtingen waren onrealistisch. Maar het grootste verwijt is dat Haig kost wat kost de heuvel van Passendale wilde veroveren om dat als een overwinning voor te stellen. Een overwinning die hij nodig had om zijn eigen positie veilig te stellen, ten koste van grote verliezen.











































