Augustus 1917: te midden van de hevige beschietingen bij Langemark houdt Wolf zich staande door met zijn vriend te spreken over een bezoek kort ervoor aan het Brugse Sint-Janshospitaal, waar ze schilderijen van Hans Memling hadden gezien .De (Duitse) geniesoldaat had een schot in zijn weke delen gekregen, de tommy had een infanterieschot in zijn buik.
“Hans Memling in het spervuur voor Langemark: een teken van krankzinnigheid? Nee, een strohalm in de branding, een licht in de storm van de waanzin. (mijn vriend) Paulus gaf colonnes het startsein, liet munitie aanvoeren en zat intussen tegen mij te dwepen over Memling in Brugge, alsof het vrede was. Nog altijd gloeiden de kleuren, nog altijd bolde het koele witte zeil in de gouden bogen van de schrijn, nog altijd boog de verre eeuw in de zorgvuldige oude trekken, in het slanke spel van Maria’s handen zich kuis naar ons toe”.
(Gelezen in ˜DE GESCHREVEN OORLOG”, samenstelling Erwin Mortier)
De foto’s: vooral van tijdens Brugge-bezoeken met 4de lj. d’Oefenschool.