Een jonge Antwerpse historicus, Jonas Van Mulder, gaat in DE MORGEN in de aanval tegen Joël De Ceulaer, die in dezelfde krant een dag eerder SCHOON VLAAMS IS GEEN NEDERLANDS had gepubliceerd.
Ik citeer fragment:
De Ceulaers frustratie bij het horen van dialectisch Nederlands en tussentaal op televisie is zeker begrijpelijk, maar zijn algemene oproep tot het hanteren van een gesproken Algemeen Nederlands houdt eenvoudigweg geen steek, omdat hij zo een oneigenlijk gebruik van standaardtaal promoot. In de taal van Meskens en Van Riet zit misschien wel een mooie metafoor verborgen: de spreektaal die via het geliefkoosde medium van de standaardtaal wraak neemt voor haar teloorgang.
Twee. Elke ‘taalprofessional’ – een term van de Ceulaer – die wel eens te maken krijgt met Nederlandstalige teksten van de dertiende tot en met de twintigste eeuw weet dat onze taal doorheen die lange periode permanent in ontwikkeling was. Allerlei spellingvariaties bestonden vredig naast elkaar, heel vaak zelfs binnenin eenzelfde tekst. Aan De Ceulaers visie op standaardtaal (en die van taalpuristen in het algemeen) ligt de oerklassieke moderne idee ten grondslag dat historische processen tijdens de eigen tijd tot een finale volmaking zijn gekomen. De triomfalistische illusie van een perfecte, voltooide taal. …
Deze zomer probeerde ik een Parijse vriend uit te leggen hoe het ‘Belgisch-Nederlands’ zich verhoudt tot het ‘Nederlands-Nederlands’. Dat het niet zonder meer een variant was van dat laatste. Dat het zich doorheen de tijd heeft kunnen verrijken met invloeden uit de omringende taalgebieden, met name het Frans en het Engels. Dat onze taal ook Italiaanse, Marokkaanse, Portugese en Poolse minnaars heeft. Dat ik zelf noch de term ‘Vlaams’, noch de term ‘Belgisch-Nederlands’ helemaal geslaagd vind. Zijn reactie heeft me verder geholpen: spreken jullie dan niet gewoon ‘Belgisch’?
Dat die Parijse vriend de oplossing ‘Belgisch’ geeft, komt doordat Jonas Van Mulder de situatie niet grondig heeft uitgelegd. Hij had misschien beter vergeleken met het Frans in Wallonië.






