07/12 IN DE BIB: SPRANKELENDE ANTWOORDEN VAN DIPLOMAAT NIC VANDERMARLIERE (OUD-LL. 1984) OP RELEVANTE VRAGEN VAN INTERVIEWER EN RADIO 2-BAAS JAN KNUDDE

Cultuurschepen Philip Konings leidde Nic Vandermarliere in, Rik Vandenheede, bibliotheekmedewerker,  sloot de avond af met woorden van lof voor spreker en interviewer. Oud-onderwijzer Zilvermeeuw Etienne Debrauwer speelde als dank na afloop op mondharmonica de Ode an die Freude

 Nic Vandermarliere was als bekende Blankenbergenaar – hij is algemeen afgevaardigde van de Vlaamse regering in Londen –  te gast in de stadbibliotheek voor een interview met Jan Knudde, mediamanager Radio 2.

Over zijn familie sprak hij, die hem de politieke genen doorgaf, zijn vader was schepen in Blankenberge en van moederszijde was Jacobus Delanghe de eerste burgemeester in Blankenberge in het onafhankelijke België. Over zijn opleiding in het Blankenbergse GO! en over zijn rechtenstudies aan de VUB had hij het en dat hij geen advocaat wou worden. Hij trok de politiek in, in Blankenberge, regionaal, nationaal. Hij werkte op ministerkabinetten, van o.a.  Guy Verhofstadt en Marleen Vanderpoorten, toen onderwijsminister. Hij werd diplomaat: vast afgevaardigde van de Vlaamse regering in Londen, Parijs en weer in Londen.

Over zijn werk, het leggen van netwerken, sprak hij, over al die interessante contacten, waarvan hij als kind alleen maar kon dromen. Hij verwees naar uitspraken van hen, van Hollande en de prins van Edinburgh, Kris Peeters en Jan Peumans, hij citeerde politici, kunstenaars, wetenschappers en filosofen  in hun eigen taal, in het Latijn – met imperatieven en conjuctief: divide et impera en divide ut imperes – , het Frans, het Duits, het Engels, het Nederlands, het West-Vlaams ook. De Tractatus Logico-Philosophicus van Wittgenstein en de Lof der zotheid van Ersamus stonden uitgestald op het tafeltje voor hem in de bib.

Heel duidelijk wou hij aantonen hoe gevaarlijk de wereld is waarin we nu leven, zo chaotisch en dus zo onbeheersbaar. Dat in dit land, België,  met zijn vele compromissen, die vaak beter zijn dan snelle reacties op te weinig duidelijke referenda, goede voorbeelden te vinden zijn. Over de brexit zei hij dat niemand die echt verwacht had, dat Cameron het referendum beter niet had georganiseerd, dat al die regio’s in het UK zo verschillend zijn, Schotland zeker.

Hij weidde ook uit over zijn verwezenlijkingen op het vlak van WO 1; In Flanders Fields Memorial Garden in Londen, vieringen in Brugge (Zeebrugge), plannen voor herdenkingen in beide Ierlanden in 2018, honderd jaar na het einde van WO 1.

Een boeiende avond met twee uitmuntende sprekers, Jan Knudde en Nic Vandermarliere.

Ik was toch een beetje trots dat ik nog les heb mogen geven aan hen beiden. Maar ik kon gisteravond veel van hen leren.

Van zijn oud-leerkrachten waren Freddy Pas, Monique Devisscher en Jaak Coudeville aanwezig.

Van zijn jaargenoten in het Maerlant-atheneum Nico Demoen.

Op de sportdagfoto van 1983 staat Nic bij, Filip Van Hulle, Marc Gunst en Kurt Fierens

Op de fotocollage ook nog: met Jens Coudeville bij de opening van In Flanders Fields Memorial Garden – ook nog in de raadzaal van het Blankenbergse stadhuis bij het schilderij van zijn voorvader Jacobus Delanghe