METAMORFOSE: wellicht via het Frans uit het Latijn ontleend. De oorsprong is wel Grieks :’meta’ betekent hier ‘over, naar de andere zijde’ en ‘morphè’ vorm.

We gebruiken het woord METAMORFOSE nu in allerlei omstandigheden…o.a. verandering van mensen in dieren, planten enz. (de nimf Echo verandert in een geluidsweerkaatsing  –  de mooie jongeman Narcissus die Echo’s liefde niet beantwoordt, sterft en verandert in een narcis). METAMORFOSE is ook een term uit de plant- en dierkunde en de geologie.

Aan de Latijnse dichter OVIDIUS (43 v.C.-18 n.C.) hebben we het woord te danken. Hij schreef : METAMORPHOSES, 11.995 verzen in hexameters. In de renaissance werd dit werk erg populair en men vergat het nooit meer. Talloze leerlingen (ook uit het Maerlant-Atheneum) lazen Latijnse fragmenten uit dit werk met Griekse en Romeinse mythen (verhalen waarin goden centraal staan)  en sagen (verhalen waarin helden hoofdfiguren zijn)

Foto’s: op een van de foto’s ziet men oud-lerares Latijn MR D’Haese met oud-leerlingen; een van hen, Elise Pyckavet, werd ook lerares Latijn.

Op een andere foto ziet men lerares Latijn Greetje Gilté op het examen Latijn in juni 2015