‘ALLITERATIE’ heeft een fraai Nederlands synoniem: STAFRIJM. LIEF EN LEED en SCHADE EN SCHANDE bevatten stafrijm en in Michelle Obama’s speech  zijn THE GUTS AND THE GRACE en THAT HARDEST AND HIGHEST GLASS CEILING voorbeelden ervan.

Veel echte dichters creëren poëtische schittering door o.a. alliteratie. G. Gezelle was er een tovenaar mee : “hoe danig dat gij pijnt en peist en pegelt, wijze mens” en over de nachtegaal:  “horkt! Langzaam, luide en lief getaald, hoe diep’ hij lust en leven haalt, als uit de gronden van duizend orgelmonden “

Ook de CLIMAX (de literaire) is een stijlfiguur. Die in de speech van de Amerikaanse first lady is adembenemend:  “So that today I wake up every morning in a house that was built by slaves” Ik had toen net over slavernij bij de Romeinen gelezen in Mary Beard’s SPQR, EEN GESCHIEDENIS VAN HET ROMEINSE RIJK

Een waardevolle analyse van de Amerikaanse presidentsvrouw schreef LARS DUURSMA, een specialist der speeches, oprichter van Debatrix. Veelgevraagd spreker, dagvoorzitter en coach van CEO’s, TED-sprekers en politici. Voormalig wereldkampioen debatteren. Hij schreef de analyse voor NRC en DE Standaard (28/07/2016) : 5 fragmenten haalt hij aan: Dit was hààr verhaal  –  Het gaat om onze kinderen  –  Trumpsubtiel (zonder hem te noemen) aanvallen  –  Hillary is the one  –  de ultieme climax (taal en inhoud)

Was het een directeur-classicus, een neerlandicus, een historicus, die de meeste stijlfiguren (bewust of onbewust) in zijn speechen gebruikte?