Julie Hawkins is oud-leerlinge (1997) en secretariaats- en economaatsmedewerkster. Zij is licentiaat in de Afrikaanse Talen en Culturen (UGent) en heeft het lerarendiploma (IVO).

Zij schrijft:

“Ik koos voor een werk van Leon Spilliaert. Ik zie zijn schilderijen heel graag. Tien jaar geleden werkte ik drie jaar bij de cultuurdienst van Oostende. Mijn eerste klus dar was een tentoonstelling organiseren in de Venetiaanse Gaanderijen Brise d’Ostende. Ik had dit nog nooit gedaan, maar moest samen met twee medewerkers van het voormalige museum van Oostende het hele land rondreizen om de schilderijen bij hun eigenaars te gaan ophalen. Ik heb daar zoveel geleerd. De curator was Anne Adriaens Pannier, de grootste Spilliaertkenner ter wereld. Een heel sympathieke en nederige mevrouw. Ook met Norbert Hostyn ( samen schreven ze veel boeken over Spilliaert) werkte ik daar samen! De opening van de tentoonstelling  was het grootste geschenk voor mij, want het was naast boeiend ook heel spannend en druk! Het leukste was het teamwork en van a tot z kunnen beleven hoe een tentoonstelling opgebouwd wordt. Tweede reden dat ik van Spilliaert hou is, dat hij veel vissers en vissersvrouwen portretteerde, een thema dat me ook nauw aan het hart gaat. En natuurlijk ook doordat  Oostende mijn geboortestad!”

Foto uit 1996: Berlijn, Metropoltheater, tijdens de pauze van de musical ANATWKA (= Fiddler on the Roof)

Léon Spilliaert (1881-1946) is -net als zijn collega-kunstenaar James Ensor- geboren en opgegroeid in Oostende. Zijn werk oogt vreemd: zeelandschappen die u niet herkent, zelfportretten waarin de kunstenaar u met holle ogen aankijkt, tekeningen waarin het zwart een dramatische kracht heeft. De kunst van Spilliaert is een wereld van stilte en eenzaamheid, mysterie en spiritualiteit. Net zoals schilder James Ensor zijn eigen huis heeft in Oostende valt dat nu ook kunstenaar Leon Spilliaert te beurt. Het Spilliaert Huis is in de rotonde van het Thermae Palace. Het opende op 7 mei 2016.