Eerder verschenen er al artikeltjes over S. Hertmans in de Maerlantkrant

LLN. 6MT. LEZEN STEFAN HERTMANS’ OORLOG EN TERPENTIJN IN HET DUITS (DER HIMMEL MEINES GROSSVATERS) IN CO-TEACHING (23/01/2015)

Lisa Artois en Charlotte Van Hulle uit 6MT lezen en bespreken (kort) in de les Duits bij Kira Musseuw, samen met oud-leraar Duits Jaak Coudeville – ook haar oud-leraar Duits – een twintigtal bladzijden met fragmenten uit de met de AKO-literatuurprijs gelauwerde roman, die in het Duits werd vertaald en die in de Duitse pers goede recensies opleverde: “Hoe Stefan Hertmans de liefdes- en lijdensgeschiedenis van zijn grootvader in de kopie van een schilderij van Velasquez openbaart is een bravourestuk van epische integratie”

AKO LITERATUURPRIJSWINNAAR STEFAN HERTMANS IN DE BIB. WN. DIR. MAERL-MS, S. DE CUYPER, DE LKRN. KIRA MUSEEUW, MAGALI HAWKINS, DE LLN. LISA ARTOIS, 6MTW, EN DELPHINE MONBALYU, 5HW, WAREN ERBIJ.

Uit THE GUARDIAN citeer ik na.v. het verschijnen van de Engelse vertaling:

In David McKay’s lyrical translation, every detail has the heightened luminosity of poetry, from the first sight of a Zeppelin (“this dream-fish drifting silently over our heads”) to a dead horse hanging from a broken elm (“perfectly straight, its bloody, half-severed head gruesomely twisted against the cool morning sky, its legs tangled in the remains of the tree like strange branches”).

In the final section, Hertmans reappears to narrate the six decades of Urbain’s postwar life. There is a sad secret at the heart of his loveless marriage to Gabrielle that it wouldn’t do to give away; it provides much of the pathos in this heartbreaking section. The only consolation left to Urbain in the long tail of his life appears to have been painting, and Hertmans writes about this with both passion and delicacy. The book has such convincing density of detail, with the quiddities of a particular life so truthfully rendered, that I was reminded of a phrase from Middlemarch: “an idea wrought back to the directness of sense, like the solidity of objects”. Hertmans’ achievement is exactly that.

Urbain considered himself and his life ordinary. More than 20 years after his death, he has been given a kind of immortality by his grandson, an extraordinary afterlife that he never could have imagined. War and Turpentine has all the markings of a future classic.