PROCLAMATIE 2016 : ZIJ PRESENTEERDEN, HIELDEN EEN SPEECH, BRACHTEN MOOIE MUZIKALE MOMENTEN…

VEEL TEKST ONDER DE FOTO’S!

Peter Lips stelde sprankelend en enthousiast het hele programma voor.

????????????????????????????????????

????????????????????????????????????

 Kira Museeuw las de namen van alle leerlingen van 6des en 7des en somde de speciale prijzen op.

P1370742-001

Peter Lips maakte de namen van winnaars van heel speciale prijzen bekend (zie afzonderlijk artikel)

GOB-voorzitter David Dehenauw, die 28 jaar geleden zijn secundaire schoollopbaan in het Atheneum beëindigde, die goed weet wat de school ook dit jaar realiseerde, feliciteerde haar.

????????????????????????????????????

????????????????????????????????????

Manon Vandenbriele, voorzitter van de leerlingenraad weidde uit over de betekenis van Sociaal Huis ‘tJolletje, de organisatie die de leerlingenraad dit jaar sponsorde. De vertegenwoordigster hiervan ontving de cheque (750euro) . Zij dankte.

????????????????????????????????????

????????????????????????????????????

Leraar muzikale opvoeding Anthony Van Wulpen en de leerlingen Hanna Vrijdags (1Aa), Siemon Vrijdags (4LMT) en Paul Vrijdags (5SW)  speelden piano, Naut Vanhee (6HW) gitaar.

Mooi was het.

2016-07-012

Robby De Corte (7PLM) – de eerste keer dat een leerling uit 7BSO speech op de proclamatie – en Elen Haratyunyan (6STW) waren de sprekers in naam van de zesdes. Zij keken nostalgisch terug op 15, 16 jaar Gemeenschapsonderwijs in Blankenberge en De Haan:

P1370733-001

Goedemorgen beste aanwezigen,

Ik ben  ben Robby De Corte

E: En ik ben Elen Harutyunyan

 

We heten u allemaal in naam van alle medeleerlingen uit 7de en 6de jaren van harte welkom op onze proclamatie. Onze ouders, die we danken, zijn gelukkig, wij zijn gelukkig. Mogen ze?  Mogen we gelukkig zijn  in een tijd van Brexit, terreur bij de achterdeur en in verre landen, waarin en waaruit duizenden mensen op de vlucht zijn?

We herinneren u aan die schoolse lotgevallen die vandaag eindigen, hier in het Maerlant-Atheneum. Van feiten en tijden waar we met veel plezier aan terug denken, zullen we u  graag vertellen.

 

R: Van de argeloze start in de kleuterschool. De ene tweeëneenhalfjarige  begon die voorschoolse loopbaan met een lach, de andere met traantjes in de ogen  en op de wangen. De broekplassende snotapen die we toen waren, werden heuse leerlingetjes die klaar waren voor hun eerste overstap dankzij de altijd klaarstaande en meevoelende kleuterjuffen.

 

De keuze van tv-programma’s veranderde snel, en de belangstelling voor computergames was er al . We onthouden uit het lager de vele leuke uitstappen en schoolreizen maar ook de geschikte lessen die we er altijd hebben gehad.  het toppunt was onze eerste GWP,  sneeuwklassen in de Alpen. Een belangrijke stap naar het creëren van een hechte groep.

Het was de tijd van vooral juf en soms eens meester van wie we de voornaam noemden. Eind juni 2010 namen we afscheid van sommige vrienden en vriendinnen maar een samenhangende groep bleef nog over. Door de goede opleiding en begeleiding waren we klaar voor een volgend niveau.

 

We kwamen terecht in het eerste jaar middelbaar, pubers waren of werden we. De leerkrachten noemden we nu mevrouw en mijnheer met familienaam.

 

????????????????????????????????????

????????????????????????????????????

We kunnen nog veel anekdoten ophalen van in Bomal, Scheemda, Rotterdam, voor ons zijn het  gwp-oorden.

In de 3des, in het atheneum,  maakten we nieuwe vriendschappen Naar school gaan werd wat ernstiger en we deden veel en soms heel moeilijke leerstof en bewust beleefde ervaringen op. In de 3des (sommigen in de 4des) zeilden we op Ijsselmeerwateren, vertoefden we in Friese stadjes en  op  het Waddeneiland Texel, een geïntegreerde werkperiode  waaruit we als groep zeer veel hebben geleerd.

 

We zijn gekomen tot de laatste jaren van ons traject . Die beleefden we intens, waardoor we er ons VEEL van zullen herinneren.. We creëerden dankzij hen  een onverwacht goede band met leerkrachten.

 

Vorig jaar waren we op gwp in Avignon, Orange , Uzes en Arles, Van Gogh bootsten we na, de Pont du Gard zagen we kajakkend  vanop het water: een toporganisatie.

We zijn aan het laatste jaar toegekomen. Het drukste jaar met veel ups en een keertje ook eens min, maar waarin er toch nog tijd was om te genieten.

 

Dit jaar was er geen GWP maar dankzij geslaagde alternatieven van de school konden we de keuze maken tussen een  miniweekje met de l.o-leerkrachten sport in Nieuwpoort, een taalstage met de taal- en geschiedenisleerkrachten in Brussel met een gemeenschappelijk diarreegevoel,  en  een thuisstage, d.w.z. een met daguitstappen naar Zeebrugge en Brussel.

Heel wat onder ons waren vijf dagen in Berlijn in de paasvakantie.

 

We waren nu al lang geen jongvolwassen meer. We waren klaar voor de volgende stap met het voorbereiden en beleven van een 100-dagenshow, van spetterende fuiven, de prom-night en het beheren van de sweetshop. Financieel waren ze succesrijk. Met de winst kochten we dit scherm!

We dachten dat de OC- en  gipdossiers stressmomenten waren, maar de weken voor de 100-dagen moesten er niet voor onderdoen. We mogen met overtuiging besluiten dat de show  voor iedereen  een geslaagde onderneming was.. Mijnheer Lips kon met ons en op ons trots zijn.

Het groepsgevoel dat we hadden gekregen op  gwp’s werd bevestigd op en na de 100dagen

 

Ons  zesde en zevende jaar heeft ook nog voor andere mooie momenten voor deze school gezorgd.

De leerlingen van zes mechanisch onderhoud en lasserpijfitten namen met hun GIP-project deel aan de Metal Awards in Roeselare en Kortrijk. Hun amfibievoertuig, en dit jaar de pannakooi en de mini- plooibanken waren een zeer mooie prestatie. Dit hebben we kunnen bereiken door de fantastische leerkrachten die zelf na hun uren bij ons op school bleven om alles af te krijgen voor de metal awards.

 

Omdat we nu aan het einde zijn gekomen van ons avontuur willen we graag alle leerkrachten en begeleiders bedanken die ons in dat  avontuur hebben geholpen tot dit feestelijke, glansrijkste moment. U  zorgde er tijdens de lessen met veel leerstof, buiten de lessen met veel stages in wzc’s, kinderdagverblijven, kleuterklassen e.a.  allemaal voor dat we klaar zijn voor een nog moeilijkere trede, die naar het hoger onderwijs, naar een baan, naar de volwassenheid met veel (meer) verantwoordelijkheid.

 

Aan de carrière van mevrouw Larbouillat komt vandaag een eind. Leerlingen in een economische richting nu en ook al in 1987 beseffen en beseften hoe invloedrijk zij is geweest op hun kennis en vaardigheden op het vlak van economie en boekhouden. Zij, maar ook wij danken u, mevrouw Larbouillat

 

We willen ook  u, directeur,  bedanken voor uw vertrouwen in ons en voor alle initiatieven die  u ons liet waarmaken, zoals de 100-show, de sweetshop, enz.

Tot slot willen we u, lieve ouders, nog eens dank zeggen voor zo ontzettend veel dagdagelijkse  en  unieke momenten tijdens die  achttien-  tot twintigjarige levensepisode. Bedankt iedereen!

En we hopen met deze speech een plaatsje te veroveren in de maerlantkrant.

????????????????????????????????????

????????????????????????????????????

De directeur hield de laatste speech met wensen voor een mooie toekomst, er bijna van verzekerd, de hoop uitdrukkend dat zijn leerlingen de school niet zouden vergeten en er vaak terug zouden komen. Hij noemde van allen de naam!