Steven Vanackere (Academisch beheerder bij KULeuven) schrijft: Samen met CD&V-kameraad Sandy Buysschaert genoot ik van een koffie en een slufferkoek in het oudste vissershuisje van België. Het dateert van 1775: onze contreien werden toen geregeerd door de Oostenrijkers; de Verenigde Staten zouden pas een jaar daarna onafhankelijk worden; Napoleon Bonaparte zou pas later langskomen… Dit huisje van visser Pieter Debruyne (lapnaam Pé Majutte), zijn vrouw en 12 kinderen lag in de toenmalige duinen.
Dit lees ik bij Eli Bilé (in ‘Blankenberge’ over SLUFFERKOEKEN: “De waardin van de herberg waar de ‘paaie (= het loon) werd uitbetaald, schonk dan een paar flessen rode wijn en een schotel platte koeken die de vorm hadden van pantoffelzolen, en die men dan ook ‘slufferkoeken’ noemde”


