Een leerlinge, afkomstig uit Albanië: “Een pakkende toespraak, ik had een traan in mijn ogen”
Een andere leerlingen uit Albanië: “Goed, maar we mogen al die doden, slachtoffers van dat geweld elders in de wereld niet vergeten”
DE TOESPRAAK VAN DIR. J. BALBAERT:
Toen ik 17 was en in het 6de jaar SO zat viel de muur in Berlijn. Het was 1989. In de twee jaar daarna bracht volksprotest in Oost-Europa de ene na de andere communistische dictatuur ten val. Een tiental staten in Europa kregen voor het eerst in hun geschiedenis een democratisch bestuur. Ik en mijn tijdgenoten geloofden volop in de maakbaarheid van onze samenleving. Wij jonge mannen en vrouwen zouden bouwen aan een betere, rationelere, vrijere wereld. En ondertussen zouden we dat moeilijke probleem van ons klimaat ook oplossen door een groot draagvlak te creëren.
Hoewel we hier en daar verkeerd waren kon ik dit weekend niets anders dan aan die tijd terugdenken en de vergelijking maken met jullie tijd vandaag. In plaats van een muur die valt, in plaats van mooie vooruitzichten op een betere, vrijere wereld worden jullie geconfronteerd met een bedreiging die steeds dichter komt, … een angst die steeds meer ongrijpbaar zich in de kern van onze levenswijze nestelt. Vrijdag werd de oorlog verklaard aan onze manier van leven, aan onze vrijetijdsbesteding. Enkele maanden geleden was het nog het instituut van de vrije meningsuiting ‘Charlie Hebdo’, nu is het een restaurant, een concertzaal, een voetbalstadion, … Wat is het straks? Waar is het straks?
Ik wou jullie vandaag samenroepen om te vragen om niet toe te geven aan die angst. Niet op te geven onze vrije democratische manier van leven te verdedigen. Niet te stoppen om open, tolerant en solidair en vrij … te gaan, te staan, te spreken waar we willen. Laat ons samen, alle jongeren van alle oorsprong en van alle religie een vuist maken tegen IS of andere fundamentalistische terroristen.
Laat hen ook niet winnen door de ene groep in de samenleving op te zetten tegen de anderen. Laat hen jullie niet opzetten tegen ‘de islam’, of tegen andere moslimjongeren, tegen jongeren met arabische roots, tegen mensen uit Molenbeek of wat dan ook, … want dat is wat ze willen. Dan laat je hen ook winnen. Trap niet in de wij tegen zij val. … IS heeft even veel of even weinig te maken met Islam als Hitler met vegetarisme of rationalisme.
IS verdreef de laatste maanden vele honderdduizenden Syriërs en Iraki’s uit hun land en dreven ze overzee naar ons in West-Europa. IS bezet ondertussen meer dan de helft van Syrië met hun Kalifaat van de terreur. Met afgehakte hoofden , verkrachtingen, afslachtingen, enz. slagen ze er in om mensen met schrik te verdrijven van hun land. Deze mensen zijn evengoed, zelfs meer slachtoffer van deze gekken, slachtoffer van deze gefrustreerde, gehersenspoelde jihadis.
Samen met die mensen moeten we een vuist maken en niet toegeven aan angst. Waakzamer zijn zonder achterdochtig te worden.
Ik hoop dat jullie blijven geloven in de maakbaarheid van onze samenleving. Net als ik, ondertussen 25 jaar geleden.
Val niet terug op uitsluiting, val niet terug op een wij tegen zij verhaal, val niet terug op een thuis voor de buis en achter de pc is het veilig, ga buiten, meer dan ooit, doe samen toffe dingen, … val niet terug op een idee dat de andere, de buitenwereld bedreigend is, het andere, de anderen zijn verrijkend. Omarm de anderen, want samen zijn we sterk tegen een kleine groep hardnekkige gevaarlijke fundamentalisten. Onze samenleving heeft jullie nodig als positieve krachten. Zeker nu.
Mag ik dan nu een minuut stilte vragen voor de slachtoffers van die bloedige oorlogsverklaring vrijdag in Parijs. Tous ensemble, unifié contre l’extremisme.