Met veel belangstelling heb ik de inleidende teksten gelezen met motivatie van de beide auteurs: Nederlands lexicograaf Rik Schutz en Vlaams germanist, neerlandicus, journalist Ludo Permentier. Heel overzichtelijk, zeer lezenswaard is het historische overzicht van het Belgisch-Nederlands. Duidelijk worden de termen ALGEMEEN NEDERLANDS of STANDAARDNEDERLANDS EN ALGEMEEN BELGISCH-NEDERLANDS uitgelegd. Heel veel woorden die ik als te weinig algemeen Nederlands beschouw, krijgen een opgeheven duim als teken van aanvaarding als AMGEMEEN BELGISCH NEDERLANDS. Voor heel wat woorden gebruikt men een naar beneden gerichte duim. Een icoon met leeuwtjes wijst erop hoe Vlaams het woord/de uitdrukking is, het icoon met boompjes hoe gangbaar het woord is.

Gaat het Belgisch-Nederlands zijn eigen weg, los van de Nederlandse standaardtaal? In Typisch Vlaams brengen Ludo Permentier en Rik Schutz de kleine en grote verschillen in woordenschat en taaleigen in beeld. Ze bespreken ongeveer vierduizend woorden en uitdrukkingen die in Nederland niet voorkomen, maar op elke hoek van de straat in Vlaanderen te horen en te lezen zijn. Wat betekenen die woorden precies? Waar komen ze vandaan? Behoren ze tot het Standaardnederlands? Zijn ze ook gepast in formele contexten? Wat gebruiken Nederlanders in plaats van die belgicismen? Waarom werden ze jarenlang afgekeurd door taalzuiveraars? Typisch Vlaams is niet alleen een naslagwerk voor wie zijn teksten wil verzorgen en tegelijk de taal van zijn eigen publiek wil spreken. Het is ook een interessant taalboek vol weetjes over de herkomst van woorden, over subtiele betekenisverschillen en over de rijkdom van onze taal. Voor de beoordeling van de woorden kregen Ludo Permentier en Rik Schutz hulp van de Taaltelefoon, de adviesdienst van de Vlaamse Gemeenschap.