In zijn tekst geeft Edi Clijsters twee lessen, waarvan de belangrijkste deze lijkt te zijn : Ongetwijfeld rijst dan de vraag of je beslissingen over dergelijke complexe vragen én met zo’n verre draagwijdte wel kan overlaten aan een bevolking die doorgaans meer geïrriteerd is dan geïnformeerd. Goede vraag. Alleen is dat waar democratie eigenlijk over gaat. Afschaffen dan maar? Laten plaatsruimen voor de zoveel verhevener inzichten en bedoelingen van opgeblazen kikkers? Of eindelijk serieus werk maken van dat ‘meer democratisch en sociaal Europa’, als enig geloofwaardig alternatief voor de nationale egoïsmen van kiezers én hun ‘leiders’? Want hoezeer díé nog steeds de opbouw van een democratisch en sociaal Europa in de weg staan, werd – terecht – aangeklaagd door de briljante Britse historicus en commentator Timothy Garton Ash (DS 10 juli) , toch niet bepaald een rooie rakker?
http://www.standaard.be/cnt/dmf20150710_01771735 en http://www.standaard.be/cnt/dmf20150709_01770375
Tijdens de Berlijnreis van 2008 waren leerlingen en begeleiders (C. Louwage, J. Balbaert en J. Coudeville) op de Belgische ambassade en ontmoetten vertegenwoordiger van de Vlaamse regering Edi Clijsters bij een middagmaal.
(Het scheelde niet veel of koning Leopold I was in 1830 koning van Griekenland)





