Alleen een dichter kan, op het vlak van taal, STENEN ZACHT MAKEN en VUUR MAKEN UIT WATER (G. Kouwenaar) of SPELEN MET LICHT EN DUISTER ALS MET JONGE LEEUWEN (P. Snoek) of DE WIND VOL STERREN GOOIEN (Lodeizen).
Kouwenaar, die op 4 september is overleden, trachtte op poëtische wijze tegenstellingen te verzoenen, bestaande, reële, onbevredigende situaties in hun tegendeel te doen verkeren.
In het gedicht ‘IK HEB NOOIT‘ hanteert hij een soort refrein na het eerste vers ‘IK HEB NOOIT IETS ANDERS GETRACHT DAN DIT’ : (en verder na het vijftiende)
HET ZACHT MAKEN VAN STENEN
HET VUUR MAKEN VAN WATER
HET REGEN MAKEN UIT DORST
En de leerlingen op de foto’s gaven toe dat ze van poëzie houden …