Claus schreef dit zogenaamde eerste gedicht over van de Duitse dichteres Elisabeth Emundts-Draeger. Hij schreef het op zijn dertiende voor zijn klasgenote Myriam Soetaert, “het allerslimste meisje van de klas” Als 13-jarige was Claus in de ban van het nazisme. Collaboratie ie een theam in zijn roman HET VERDRIET VAN BELGIË
H. Claus en M. Soetaert zaten in 1942 in het 2dej. RMS Kortrijk in dezelfde klas. Voor haar, de beste leerlinge van de klas, schreef de toen 13-jarige, toekomstige dichter het eerder dramatische, geenszins amoureuze, gedicht GRAUWVUUR. Pas nu, na zijn dood, komt ze ermee naar buiten (hoewel ze er met Claus eerder over had gecorrespondeerd). Miriam Soetaert leidde in de jaren tachtig tot 1992 – het jaar dat Linda Dudal kwam – het directiesecretariaat. Zij, die aan de universiteit Rijsel had gestudeerd, schreef zelf jeugdboeken. ( Sprookjes en legenden uit Vietnam / Miriam Soetaert) Myriam Soetaert stierf in een brand van haar huis in2012
In De Standaard en De Morgen las ik over Claus’ eerste gedicht dat een vertaling was…
Ziehier het artikel in DE MORGEN
Grauwvuur
Ik heb je uit mijn schoot
Inde grootren schoot gegeven.
Toen was ons leven groot.
Toen stond je, werkman, in de aardeschoot,
Je licht verblindde de donkerten
En kolenaadren zongen onder je kamer
Uit eeuwigheden haalde je
rijkdom
En bracht uit stenen ons brood.
Je beminde ?t leven en verstaat de dood.
Dood is nu je slaap in de groote moederschoot
Claus Hugo
22 zomermaand 1942