In 1964 heb ik zijn verslag op band opgenomen. Hij was toen 59j. en praat over de tijd toen hij tussen 9 en 13j was. De tekst heb ik toen in fonetisch en gewoon schrift opgeschreven. Hij is in puur Jabbeeks dialect gesproken. Ik geef enkele passages weer in AN, sommige in Jabbeeks dialect.
Ik was negen jaar en het was zo slecht gesteld met verwarmingsbrandstof en ik was de oudste van vier kinderen en mijn alleenstaande moeder zei dat we voor het een of ander moesten zorgen om te verwarmen. Mijn vader was in het jaar 1914 gevlucht, zoals velen, mee met een nonkel, met een auto van het Belgische leger. En de eerste dag dat ze binnenkwamen, door de Zandstraat, ze kwamen deur ‘t of en ’t lag toa een Belgsche soldoatebroek of twee vanachter op ’t of, van de Belgen die nog moa een olf eure verdien vertrokken woaren os de Duutsche doar a woaren.
En met een revolver op mijn moeders borst : “Zijn er hier nog Belgische soldaten? Mijn moeder verstond dat niet. We zijn dan geen ogenblik meer in ons huis gebleven. We zijn naar de buren gegaan en daar zaten ze juist zoals wij, benauwd, ik weet niet hoe. En dan stond het daar vol van Duitsers. Je had niet kunnen denken vanwaar ze kwamen. Ze kwamen precies uit de grond gekropen.
Na een tijd verslechterde het nog van de branding en ik, die de oudste was, moest om hot. Toen waren er sparrenbossen hier in Jabbeke. Daar naartoe met een zaag of met een kapmes en daar een spar, ze waren niet al te dik, een stuk of twee of drie en dat met een touw voortgetrokken in de beek tot recht voor ons huis. En dan was het zagen van ’s ochtends tot ’s avonds en kappen. …
Op de foto o.l. : 1960 Parijs l. Leon C. met naast hem zijn zoon, zijn broer, zijn vader, die in Parijs woonde en die hij sedert 1920 niet mee had gezien. Op de foto r.o. Leon C. als soldaat in de jaren 1920. Foto l.b. lln in 1989 op schoolreis in Parijs …met Jo Aspeslgh – foto r.b. 1960 : met o.a. zoon van Leon C.


