HUGO LUYTENS AFSCHEIDSTOESPRAAK VAN 26/06 IN VIER DELEN – VANDAAG DEEL 3

Ik ben ervan overtuigd dat al die andere GWP-groepen dezelfde bagage en dezelfde banden gesmeed hebben. Is het nu op de boten, in Malmedy of in Avignon, het toeval brengt je in eerste instantie samen, maar de band wordt overal even sterk. Al die andere activiteiten, gesprekken en gebeurtenissen, zoals de door Christiane

gelanceerde pedagogische maaltijden (sorry, pedagogische studiedagen), de fietstochten (van de LO-ers) en de bowling (nu dankzij  Conny en Kathleen), dit alles met medewerking van het monument dat wij BOS noemen, zorgen ervoor dat al die groepen samen gesmeed worden tot één school, die klaar is om er te staan voor de echte hoofdrolspelers, onze leerlingen.

Jurgen, ik vroeg je vorige vrijdag of je je bewust was in welke formidabele school jij directeur kunt zijn en ik vroeg je om dat te koesteren. Dat meen ik uit het diepste van mijn hart. Maar er is nog zoveel meer. Er zijn de vakgroepen, het BOS, de band tussen leerkrachten, administratiemensen, onderhouds- en keukenpersoneel, de babbeltjes in de leraarszaal, maar ook de leerlingen en oud-leerlingen. Conny, perfecte en meest charmante leerlingenbegeleidster; Kathleen, omnivalent , financiewonder en superlieve werkkracht, Julie, ster-invalster op alle fronten, Annabelle, een kei van een vervangster voor die andere super Linda, Ingrid, die ervoor moest en kon zorgen dat we toch niet te zot deden met de financiën, maar oog de MVD mensen Ingrid, Heidi, Wendy, Chantal, Luc, Nick pasten perfect in het plaatje. Maar ook leerlingen: wie van jullie herinnert zich niet de proclamatie waarop Arlieke

mij zeker, maar ook velen van jullie tot tranen toe beroerde. Ook die deftige en toch zo emotionele proclamatie siert en kenmerkt ons. Houden zo asjeblieft.

De vakgroep wiskunde werd eigenlijk gesmeed in de refter aan tafel twee, waarover Iwan het in zijn video-boodschap had. Marcel, Martine en ik, in den beginne veelal geflankeerd door Iwan, Jo, Herman, Carine, Katrien zorgden voor een hilarische eetsfeer, waardoor de denkers en filosofen aan de andere tafel verontrust werden. Het magische priemgetal 7 voor het aantal minuten lachen werd, zoals Bruno zo schitterend schetste altijd overtroffen. De getallen 11, 13, 17, of ook 97 zijn priemgetallen en zelfs met het getal W bouwden we  dagelijks reserve op om weekends, verlofdagen en vakanties te kunnen overleven. Dat is zeker één van de hoofdredenen dat ik het zo lang heb willen en kunnen volhouden. Dat Bruno, Jef, Elke, Wendy, Peter, Tanja en andere Katriens die hilarische tafel graag bevolken hoeft zeker niet te verbazen.

Had ik het nu niet over de vakgroep wiskunde? We spraken doorlopend met elkaar, wij maakten en hielden afspraken en toen de vrouwelijke charme meer en meer de bovenhand kreeg, bleven we op dezelfde  kameraadschappelijke manier samenwerken. Anneke al zeer lang, Veerle, An en Shirley toch ook al een mooie tijd, Elke, mijn jaarlijkse date van één dag, ook al een oud-leerlinge die een prachtige opvolgster is als vakgroepverantwoordelijke, Katia weg en weer in de ploeg en de laatste aanwinsten Willem en Ynak zijn klaar om neofiet Olbren zijn vuurdoop te geven en met hetzelfde elan door te gaan. Ook jullie, vrienden, zullen voor een leemte zorgen in de komende jaren, maar vooral bedankt voor de leuke en zeer hechte samenwerking.