De coronacrisis biedt de tijd en de gelegenheid om na te denken over de drukte in sommige musea, waar je voor elk schilderij met de ellebogen moet werken en diep ademhalen.

De Zwitserse schilder Paul Klee (1879-1940), die ook al zei “De kleur heeft mij. Ik ben schilder”, schreef om een schilderij te bekijken is een stoel nodig”. Een drukke museumzaal kan het de toeschouwer niet mogelijk maken echt te genieten van een schilderij, het begrijpen kan daar niet.

De krant De Standaard schreef eergisteren: “Zo kan het niet langer. …We moeten tijd nemen om kunst op een andere manier te beleven.

Het zijn maar reproducties, maar van Klees BLAUE NACHT en van zijn PICTURE ALBUM kunnen Maerlant-leerlingen in de klas van Kira Museeuw vanop hun stoel genieten (enkelen misschien alweer op 15 mei)

In het Brugse Groeningemuseum was er helemaal geen drukte op 19 dec. 2019 bij Gerard Davids meesterwerk HET OORDEEL VAN CAMBYSES (de Perzische koning Cambyses veroordeelt de frauduleuze rechter Sisamnes).

In de Berlijnse Nationalgalerie heerste op 12 april 2018  ook geen drukte rond de werken van C.D. Friedrich.