Toen mijn onderwijzer van het 1ste, 2de, 3de en 4de lj. – hij gaf les aan al die kinderen samen – in 2008 stierf, mocht ik in de kerk een afscheidsrede uitspreken. Ik vermoed dat hij het was, die mij al heel vroeg inspireerde om later lesgever te worden.
Een deel van de tekst gaat over MEESTER
We herkennen het Latijnse woord magister. Vreemd toch, toen was het zoveel meer waard dan minister. Meester, informeel woord voor onderwijzer, aanspreektitel ook. Zijn stem verlokt de discipel te luisteren, zijn schoonschrift met wit en veelkleurig krijt op het zwarte bord leert het kind te leren, zijn wijsheid is op kennis en goedheid gebouwd. Laten we hopen dat alle onderwijzers, leraren, in de allereerste plaats meester blijven, met een passie voor hun vak, dat ze willen doorgronden met een alchemistische versmelting van ambachtelijk didactisch spel en jaar na jaar rijpende feiten-en jongemensenhartenkennis. Als meester was u die vakman, die tovenaar, die kunstenaar.


