Aanleiding is wel de open brief van de Nederlands minister-president Mark Rutte en de tweet van Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten.
Ish antwoordt op twee vragen: in wat voor land willen wij leven en op de uitspraak dat nieuwkomers of mensen met andere normen en waarden en met een andere kijk op de wereld, die hier langer verblijven, normaal moeten doen of weggaan.
Ik citeer alleen zijn laatste antwoord: “En als laatste dat jullie de Vlaamse moslims en andere minderheden laten weten dat ze hier thuis zijn. Laat hen en de anderen weten dat zij ook mensen zijn, evenwaardig, even interessant en met evenveel potentieel als wie dan ook. Maak ons niet wanhopig. Keer ons niet de rug toe. We eisen dat jullie ons vertegenwoordigen. Het land dat wij willen? Een land dat heel veel gelijk heeft met het land waarin wij nu leven, maar dat moedig genoeg is om moeilijkheden waardig aan te gaan”
Wat voor politici wij willen
Het wordt steeds moeilijker om vertrouwen te hebben in de goede bedoelingen van politici, stelt Ish Ait Hamou teleurgesteld vast. Daarom schrijft hij hen een brief.
Beste politici,
In naam van een groot deel van de bevolking schrijf ik jullie. Met het idee dat sommige zaken benoemd moeten worden, zoals jullie zo vaak naar voren brengen. Deze brief zal dat doen. We volgen jullie dus, in jullie daden en in jullie vele woorden.
Ik las gisteren een tweet van mevrouw Gwendolyn Rutten (Open VLD) met daarin een link naar de open brief van de Nederlandse minister-president Mark Rutte (VVD), waarin ze hem feliciteerde voor zijn woorden. Ik moet zeggen dat ik erg teleurgesteld was en dit om verschillende redenen. Laat me eerst zeggen dat het me niet alleen om de tweet gaat die ik heb gelezen. Ik volg de meeste politici op Twitter als onderzoek voor mijn volgende werkstuk en ik voel de aarde onder mijn voeten steeds meer wegschuiven. Het wordt steeds moeilijker om vertrouwen te hebben in jullie goede bedoelingen.
Het signaal geven dat iemand met een paar andere waarden niet normaal is, is absoluut niet normaal
Twee dingen uit de open brief zijn me bijgebleven. Ten eerste de vraag wat voor land wij willen. Ten tweede de uitspraak dat nieuwkomers of mensen die hier al langer verblijven met andere normen en waarden en met een andere kijk op de wereld normaal moeten doen of weggaan. Normaal doen of weggaan.
Ik zal antwoorden op de best mogelijk manier: door normaal te doen en dus niet gewoon te vragen, maar door als burger en als medeverantwoordelijke voor jullie positie te eisen:
- Dat jullie ons allen vertegenwoordigen, ook de niet-normalen, wat dat ook mag betekenen. Het signaal geven dat iemand met een paar andere normen en waarden niet normaal is, is absoluut niet normaal. Normaal doen is geen norm en heeft geen definitie, integendeel, het is heel subjectief.
- Dat jullie met grote verantwoordelijkheid omgaan met woorden. Benoemen is belangrijk, de juiste woorden gebruiken nog belangrijker. Vergeet niet welke functie jullie hebben: onze samenleving gezond of gezonder te maken. Als een woord onze samenleving niet gezonder en beter maakt, laat het dan rijpen tot het een positieve bijdrage kan leveren.
- Dat ons welzijn niet moet lijden onder jullie strijd voor populariteit. De uitspraken worden altijd maar sterker, harder, onbeleefder en pijnlijker. Met elke oneliner die dient om te stijgen in de populariteitspeilingen, zakt de moed bij jongens, meisjes, mannen en vrouwen in de schoenen.
- Dat jullie luider gaan klinken over de grootste zorgen die de meesten van ons hebben. Het is waar dat een paar mensen zich afvragen waarom een man de hand van een burgemeester niet wou schudden en wat dat betekent. Maar heel veel mensen vragen zich af of zij vandaag nog een stuk brood in hun handen zullen krijgen. Veel onderwerpen houden ons ’s nachts wakker, maar er zijn er weinig waarvoor jullie het publieke platform gebruiken. Sommige thema’s scoren beter dan andere. We eisen niet dat jullie scoren, wel dat wij allen winnen.
- Dat jullie angst ontkrachten en niet aanwakkeren. Maak van angst geen wapen. Angst zorgt voor kloven en vroeg of laat vallen we er allemaal in.
- Dat jullie eerlijk zijn. Dat de problemen benoemd worden, maar dat onze maatschappelijke moeilijkheden en problemen niet tot een bepaalde groep beperkt worden. De ongelijkheden tussen mannen en vrouwen, tussen holebi’s en hetero’s en tussen nog andere groepen zijn een probleem van ons allen. We eisen meer oplossingen en minder stigmatisering.
- En als laatste dat jullie de Vlaamse moslims en andere minderheden laten weten dat ze hier thuis zijn. Laat hen en de anderen weten dat ook zij mensen zijn, evenwaardig, even interessant en met evenveel potentieel als wie dan ook. Maak ons niet wanhopig. Keer ons de rug niet toe. We eisen dat jullie ons allen vertegenwoordigen.
Het land dat wij willen? Een land dat heel veel gelijk heeft met het land waarin wij nu leven, maar dat moedig genoeg is om moeilijkheden waardig aan te gaan.
In naam van mezelf en vele anderen,
Met alle respect en liefde,
Ish