Ik was een klein uurtje op de paravangfeesten en zag alleen een mooi zeemansdansoptreden.

EEN PARAVENT is een windscherm, de PARAVANG is dat ook, en is tegelijk een symbool van de Oostkuststad.

Zowel PARAPLU als PARAVENT hebben als eerste deel het Franse werkwoord ‘parer’ = afwenden. In PARAVENT, in Blankenberge PARAVANG betekent het dus ‘de wind afwenden…een windscherm dus

De PARAVANG is opgetrokken in 1913, en is geconcipieerd om de wandelaars te beschermen tegen slechte weersomstandigheden. Het is een dubbele, open wandelgang bestaande uit donkergroen geschilderde dragers met witte rozetten.

Er is een zadeldak met fraai uitgewerkte dakbedekking met neogotische en exotische invloeden, geglazuurde daktegels in diverse soorten groen en blauw en nokpannen met witte schelpmotieven,

Aan de zuidkant van de Paravang kan men volksdichter Jozef Hoenraets gedicht ÛZE PARAVANG lezen, aangename verzen in het Blankenbergs. ‘Eerste’ klinkt als ‘eiste’

Zowel voor toeristen als voor inwoners van of schoolgang(st)ers in Blankenberge is de paravang een bezienswaardigheid.

In dit fraaie, in het Blankenbergs geschreven gedicht, vergelijkt Jozef Hoenraet (1927-2022) de betekenis van de PARAVANG met die van het Brugse BELFORT en het Gentse GRAVENSTEEN. Het gedicht bevat korte verhaaltjes en een flinke dosis poëzie.

Het SHANTYKOOR werd in 2000 opgericht,

de koorleden zijn uitgedost in zeemansplunje. Het wordt begeleid door twee of drie accordeons, een grote en kleine trom en een contrabas. De dirigente is Annemie Bourdon. Men zingt shanty’s, d.z. zeemansliederen oorspronkelijk op Frans-Canadese zeeschepen gezongen. Het Blankenbergse shantykoor, dat ook in Nederland en Frankrijk optreedt, zingt liederen in het dialect, het Nederlands, het Engels, het Frans e.a. talen. Het woord SHANTY komt wellicht uit het Franse ‘chanter’