
Elke jaar verschijnt van het tijdschrift ONZE TAAL een TAALKALENDER. Elke maandag van 2025 is er een naar de Middeleeuwen verwijzend tekstje van Maerlant-specialist Frits van Oostrom.
Gisteren over een fragment uit Jacob Van Maerlants strofische gedicht WAPENE MARTIJN.

Van Oostrom antwoordt: Maerlant is wel eens gehouden voor een proto-communist – wat overdreven is. Maar feit is wel dat de dichter in diverse passages in zijn werk getuigt van een zeer sterk sociaal gevoel, en van weg met mijn en dijn.
Twee woorden in die werelt sijn,
Er zijn twee woorden in de wereld
Dats alleene ‘mijn’ ende ‘dijn’ –
Dat zijn alleen het mijne en het jouwe
Mochtmen die verdriven,
Mocht men die verdrijven
Pais ende vrede bleve fijn.
Dan zou er zuivere vrede zijn
Het ware al vri, niemen eighin,
Iedereen zou vrij zijn, niemand lijfeigene (slssf)
Manne metten wiven.
Mannen met vrouwen
Het ware ghemene tarwe ende wijn;
Tarwe en wijn zouden gemeenschappelijk zijn
Over zee noch upten Rijn
Over zee noch aan de Rijn
Ne soudi men niemen ontliven.
Men zou er niemand doden….



