Hoewel de vrees van velen groot is, dat er op 8 mei nog nauwelijks plaats zal zijn op een (zonnig) terras, beseffen we dat de regering met de opening ervan veel mensen blijheid schenkt.

Ik zocht even naar de herkomst van het woord en ontdekte vrij vlug het Latijnse TERRA = aarde en grond. Ik zocht in mijn Middelnederlandsch Handwoordenboek en vond als eerste betekenis PLAT DAK en dit staat ook in moderne woordenboeken: plat dak van een huis m.n. boven een lager deel ervan, dat ingericht is als zit-of loopplaats met balustrade.

Maar dit is niet het TERRASJE dat velen willen PIKKEN (veel mooier toch dan ‘doen’). Het is het café-, restaurantgedeelte op   trottoir, straat, promenade met tafels en stoelen en drankjes, waar men wil gaan genieten van die koffie, thee, limonade enz.

In 1947 schreef Salomon De Vries (onderwijzer en schrijver) in De fakir van de Prinsengracht: Het was lente, maar het leek zomer. Hij kreeg trek een terrasje te pikken. Vlak bij een van de kroegen zag hij Matje flaneren, die met glimmende oogjes naar de meisjes keek. “Doe je mee aan een zitje?” vroeg hij. Ze streken samen neer aan het begin van het Damrak. Lekker, lui, voldaan. Langs hen golfde in kwebbelende stroom het leven van Amsterdam in de luie lentemiddag.

(dit fragment vond ik in een tekst van journalist en taalkundig Ewoud Sanders in ONZE TAAL

Uitbater Piet wil terras van bekend visrestaurant volledig o… (Blankenberge) – Het Nieuwsblad