Het is net 105 jaar geleden dat de Vlaamse Franstalige dichter Emile Verhaeren stierf. Hij was bevriend met de Fransman Romain Rolland, de in Blankenberge geboren grafisch kunstenaar Frans Masereel, de Oostenrijkse schrijver Stephan Zweig.
Mais je suis né, là-bas, dans les brumes de Flandre,
En un petit village où des murs goudronnés
Abritent des marins pauvres mais obstinés,
Sous des cieux d’ouragan, de fumée et de cendre.
Maar in Vlaanderen ben ik geboren, waar de nevelen domen, In een klein dorp, waar achter de beteerde muren, Onder stormende luchten, geladen met as van de rokende vuren, Nog arme, maar koppige varenslui wonen. Mijn jeugd heeft ze gekend, helaas maar al te goed
Een strofe uit Verhaerens gedicht ESCAUT! ESCAUT!
Escaut! Escaut!
Tu es le geste claire
Que la patrie entire
Pour gagner l’infini fair vers la mer.
Benno Barnard vertaalt:
O Schelde! Schelde!
Gij zijt het heldere gebaar
Dat heel het vaderland maakt naar
De zee en de oneindigheid aldaar.
En
Le jour que m’abattra le sort,
C’est dans ton sol, c’est sur tes bords
Qu’on cachera mon corps,
Pour te sentir à travers la mort,
Encore
vertaald door Koen Stassijns:
De dag waarop mijn lot door het noodlot wordt genood,
Zal mijn lichaam aan jouw oeverrand
En in jouw grond verborgen worden, want
Het wil je ook nog voelen, zelfs doorheen de dood!
