Vier taalkundigen van de UGent en het Instituut voor de Nederlandse taal (INT) publiceerden onlangs de ATLAS VAN HET DIALECT IN VLAANDEREN . Al in de jaren de jaren 50, 60 en 70 had onderzoek o.l.v. de professoren Nederlands taalkunde/dialectologie rekken thematische woordenboeken opgeleverd, meters dialectkaarten en stapels bandopnames en syntactische, morfologische en fonologische atlassen. Dat alles als oogst van de jarenlange bezoekjes van dialectologen aan de laatste ‘echte’ dialectsprekers in elk mogelijk Vlaams dorp.
Prof. F. Vanacker kwam in mijn dorp Jabbeke, in mijn huis toen in 1964 , opnames maken voor mijn licentiaatsverhandeling. Die opnames kan men nog beluisteren… op Zoek op inhoud | Dialectloket. Er is een opname bij van een half uur gesprek met Kamiel Roels, de overgrootvader van lerares fysica Katja Braet over WO1, en een met mijn vader Leon Coudeville
De Atlas van het dialect in Vlaanderen is geen atlas in de letterlijke zin van het woord, maar een interessante staalkaart van al wat geweten is over onze dialecten.
Professor De Caluwe over dialect: ‘In principe zou de standaardtaal in staat moeten zijn om elk gevoel tot in de finesses uit te drukken, maar je kunt geen gevoel bedenken, zo subtiel of zo grof, dat zich mooier in woorden laat leggen dan in onze dialecten.’ Ook voor de Vlaamse auteur Herman Teirlinck bestond er niets zoeters dan dialect. Zijn woorden, uit 1951: ‘Dialect is de wezenlijke moedertaal, die van af onze wieg in ons bloed kwam zingen, en daar naruist, ons hele leven lang.’
Herman Teirlinck en zijn vriend Willem Pée waren beiden ook voortrekkers op het vlak van het ABN (Algemeen Beschaafd Nederlands, waarmee ze bedoelden ALGEMEEN NEDERLANDS voor Vlaanderen en Nederland waarmee je het culturele niveau kon verhogen, wat ook goed was voor jezelf
