Peter Lips, leraar Engels, presenteerde op een sprankelende wijze
De teksten van de speeches van de leerlingen Noa Van Hollebeke en Maxim Deschamps vindt u verder op de bladzijde





Speech:
max: Welkom op de proclamatie van 2020-2021 op onze open, dynamische en vernieuwende campus. “Oei” dit is eerder de speech van de directeur. Vandaag zullen wij, Noa Van Hollebeke en Maxim Deschamps, jullie ONZE speech brengen, waarin we onze onvergetelijke schoolervaring met jullie zullen delen.
noa: Ons avontuur begon, zoals de meeste, in de kleuterklas, waar we toekwamen met natte wangetjes en sommige terug naar huis gingen met natte broekjes. Hier, waar onze eerste relaties zijn ontstaan en waar we naar de wc leerden te gaan.
max: De volgende stap naar succes was de lagere school. Hier leerden we lezen, schrijven, rekenen en voor sommigen moest het gebruik van de wc nog steeds worden aangeleerd. Onze gigantische boekentassen, die groter waren dan wijzelf, werden voor de eerste keer gevuld met taken en toetsjes.
noa: Gelukkig was schoolwerk niet het enige dat we deden, we gingen ook nog vaak op schooluitstapjes en uitstappen, zoals sneeuwklassen. Die zorgden ervoor dat sommigen meer met hun hoofd in de sneeuw lagen, dan met hun voeten op de latten stonden of dat sommigen verdwaalden en niet wisten hoe de skiliften werkten, hé Gaël ;).
“Goh”, Waar is de tijd toen de schoolreisjes nog mochten doorgaan?
max: Met ons diploma van de basisschool waren we volledig klaar, toen nog gemotiveerd voor het middelbaar en gelukkig
Alles was nieuw, nieuwe klasgenootjes, leerkrachten en examens die als een bom aankwamen. We stonden voor de eerste baanbrekende keuze in ons leven, namelijk het kiezen van de juiste studierichting. Dit was de eerste stap in het vormen van onze persoonlijkheid die door ons super aangename pubergedrag gevormd werd..
noa: In het 3de middelbaar stroomden er nieuwe leerlingen vanuit andere scholen, zoals het Maerlant-atheneum De Haan, toe in het doolhof der lokalen, maar volgens mij is het goed afgelopen, kom op, misschien toch niet met iedereen als ik nu naast mij kijk.
max: Thuis- en zeilgwp in de tweede graad waren geweldig om nog betere banden te vormen met elkaar en met de leerkrachten. Voor vele mensen was dit de eerste keer op een zeilboot, sommigen waren ietwat zeeziek en anderen waren nog steeds met natte broekjes, niet door de wc, maar door het Waddenzeewater. Dit mondde uit in een prachtige ervaring, waarbij we leerden dat leerkrachten er niet enkel zijn om ons huiswerk te geven, maar ook om samen plezier te beleven..
noa: Het 5de en voorlaatste jaar. Door de vele deadlines zijn leerlingen ondergedoken en de tijd van mental breakdowns was aangebroken. We leerden wel zelfstandiger worden en verstandelijker te zijn. We leerden de leerlingen van een Brusselse school kennen en pasten hier onze fantastische Franse kennis op toe doordat we leerden onderhandelen.
max: Eerst ging alles nog de goede kant op, maar toen kwam corona een bezoekje brengen en zette de boel op stelten. Jullie kennen het wel nog hé, die onvergetelijke ervaring met de laptop als enige beste vriend die je nog bij je had. De leerkrachten werden gedwongen om op een andere manier les te geven, en dit ging bij de ene net iets vlotter dan bij de andere… Jammer genoeg zijn veel evenementen niet doorgegaan, zoals de reis naar Berlijn, Brussel en de sportstage. Uiteindelijk hadden we het jaar raar maar waar afgesloten zonder examens.
noa: We hadden het 6de of 7de jaar om onze schoolcarrière nog goed af te sluiten, hopend op een laatste jaar met veel feestjes en zonder onze vriendin corona. Helaas was dit niet het geval, Barcelona zou de bestemming zijn voor een legendarische GWP, maar deze viel jammer genoeg in de Middellandse Zee.
max: Gelukkig viel onze eindwerken, zoals OC’s en Gip’s, goed mee.Zonder hindernissen maar ze gingen wel gepaard met een heel pak stress. Uiteindelijk kreeg iedereen een prachtig resultaat. Achteraf werden we beloond met een mooie receptie georganiseerd door onze directeur. , waar we na ons harde werk, van 7 heeeeeeeel lange maanden, eindelijk konden ontspannen,
noa: Door corona hebben we positieve dingen ingezien. We zijn namelijk heel erkentelijk voor de moeite die de leerkrachten, het secretariaat en de directeur hebben gedaan voor ons in deze onfortuinlijke en buitengewone inspanningen vergende omstandigheden, dus een oprechte dank hiervoor.
max: Ook willen wij en ik denk dat we mogen spreken voor alle leerkrachten en ouders, zeggen dat we zeer trots zijn op jullie, dat jullie hier vandaag aanwezig zijn ondanks het feit dat het moeilijk was en is in tijden van corona.
Noa: De volgende keer dat we de open, dynamische en vernieuwende campus betreden, doen we dit niet meer als leerlingen maar als afgestudeerden.
We wensen iedereen alvast veel succes in de toekomst!