Heinrich Heine (1797-1856) schreef de woorden “Wo man Bücher verbrennt, verbrennt man am Ende auch Menschen” in 1821. Dit is 200 jaar geleden. Die zin komt voor in het  toneelstuk ALMANSOR, waarin  de aartsbisschop van Toledo  Korans verbrandt en ook mensen naar de brandstapel brengt. In de tragedie is Almansor een jonge Moor die verliefd is op een Moors meisje dat uitgehuwelijkt wordt aan een christen edelman. Op de dag van het huwelijk vinden Almansor en het meisje Suleima elkaar, ze vluchten en storten zich in een ravijn.

Op de Bebelplatz in het hart van Berlijn heeft men een monument, een in de grond aangebrachte lege boekenkast gecreëerd. (door de Israëlische kunstenaar Micha Ullmann gemaakt)

Op 10 mei 1933 hadden de nazi’s er 25.000 boeken verband, vooral van Joodse schrijvers en van ‘vijanden’ van het Hitlerregime. Ook Heines boeken. Hij was een gedoopte Jood. Ook de werken van regimecriticus Erich Kästner werden verbrand. Hij was daar, hij zag het.